علوم آزمایشگاهی http://laboratory67na.mihanblog.com 2020-02-26T02:55:17+01:00 text/html 2016-08-05T05:51:21+01:00 laboratory67na.mihanblog.com navid akbari روش انجام تست CRP و تفسیر نتایج آن : http://laboratory67na.mihanblog.com/post/201 <h6><font face="Mihan-Koodak" size="2"><span style="color: #e80957;">روش انجام تست CRP و تفسیر نتایج آن :</span></font></h6><font face="Mihan-Koodak" size="2"> </font><h6><font face="Mihan-Koodak" size="2">پروتئین واکنشگر C (یا CRP) که همچنین با نام پنتراکسین ۱ (Pentraxin 1) نیز شناخته می شود، پروتئین غیر گلیکوزیله ای در خانواده پنتراکسین است که همچنین شامل Pentraxin 2/SAP و Pentraxin 3/TSG-14 نیز می باشد. CRP جزء پروتئین های فاز حاد بوده که توسط کبد ساخته شده و در طی چند ساعت پس از آسیب بافتی، آغاز عفونت و یا مواردی که باعث التهاب شود، به داخل خون آزاد می شود.</font></h6><font face="Mihan-Koodak" size="2"> </font><h6><font face="Mihan-Koodak" size="2">افزایش سطح CRP در خون می تواند نشان دهنده ی آن باشد که یک فرآیند التهابی در بدن در حال وقوع است. معمولاً التهاب به خودی خود یک مشکل محسوب نمی شود اما می تواند نشانگر وجود دیگر مشکلات در بدن باشد همچون عفونت، آرتریت، نارسایی کلیوی و پانکراتیت. سطح افزایش یافته ی CRP می تواند بیمار را در معرض خطر بیماری عروق کرونر (coronary artery disease) قرار دهد که آن نیز موجب حمله ی قلبی خواهد شد.</font></h6><font face="Mihan-Koodak" size="2"> </font><h6> <font face="Mihan-Koodak" size="2"><span style="color: #00ffff;"><a style="color: #00ffff;" href="http://atlaslab.ir/2015/10/28/%d8%aa%d8%b3%d8%aa-%d9%be%d8%b1%d9%88%d8%aa%d8%a6%db%8c%d9%86-%d9%88%d8%a7%da%a9%d9%86%d8%b4%da%af%d8%b1-c-%db%8c%d8%a7-crp/">تست CRP</a></span> تست خونی است که برای اندازه گیری میزان CRP در خون ابداع شده است.</font></h6><font face="Mihan-Koodak" size="2"> </font><h6><font face="Mihan-Koodak" size="2"><span style="color: #e80957;"><strong>اصول تست CRP :</strong></span></font></h6><font face="Mihan-Koodak" size="2"> </font><h6><font face="Mihan-Koodak" size="2">تست پروتئین واکنشگر C (CRP test) بر اساس آگلوتیناسیون لاتکس می باشد. زمانی که ذرات لاتکس متصل به anti-CRP انسانی با سرم بیمار (که شامل پروتئین واکنشگر C هست) مخلوط می شود، یک واکنش آگلوتیناسیون قابل دیدن در عرض ۲ دقیقه انجام می گیرد.</font></h6><font face="Mihan-Koodak" size="2"> </font><h6><font face="Mihan-Koodak" size="2"><span style="color: #99ccff;"><strong>موارد استفاده ی تست CRP :</strong></span></font></h6><font face="Mihan-Koodak" size="2"> </font><ul><li> <h6><font face="Mihan-Koodak" size="2">برای پیدا کردن یا مانیتورینگ علائم التهاب در فردی که مشکوک به داشتن شرایط حاد است مانند عفونت شدید باکتریایی (مانند سپسیس)، عفونت قارچی و بیماری التهابی لگن (Pelvic inflammatory disease).</font></h6> </li><li> <h6><font face="Mihan-Koodak" size="2">تست CRP برای مانیتورینگ افرادی با بیماری های التهابی مزمن و تشخیص وخیم شدن بیماری و یا بررسی اثربخشی درمان، مفید است. به طور مثال بیماری التهابی روده (Inflammatory bowel disease)، برخی از فرم های آرتریت و بیماری های خودایمنی مانند لوپوس و یا واسکولیت.</font></h6> </li><li> <h6><font face="Mihan-Koodak" size="2">تعیین سطح CRP برای بررسی روند درمان مفید است.</font></h6> </li><li> <h6><font face="Mihan-Koodak" size="2">این تست برای بررسی وجود عفونت پس از عمل جراحی، به کار می رود. سطح CRP در طول ۲ تا ۶ ساعت از عمل جراحی، به صورت نرمال افزایش می یابد و سپس تا سه روز پس از عمل جراحی کاهش می یابد. اگر سطح CRP سه روز پس از عمل جراحی، همچنان بالا بماند، می تواند نشان دهنده ی وجود عفونت باشد.</font></h6> </li></ul><font face="Mihan-Koodak" size="2"> </font><h6> <font face="Mihan-Koodak" size="2"><span style="color: #e80957;"><em><strong>روش انجام تست CRP</strong></em></span> :</font></h6><font face="Mihan-Koodak" size="2"> </font><h6><font face="Mihan-Koodak" size="2"><strong><span style="color: #00ffff;">الف : روش کیفی (Qualitative) :</span></strong></font></h6><font face="Mihan-Koodak" size="2"> </font><h6><font face="Mihan-Koodak" size="2">۱ : همه ی معرف ها و نمونه ها را در اتاق گذاشته تا هم دما با محیط شوند. سپس به آرامی معرف لاتکس را چند بار تکان می دهیم. هیچ گاه کنترل و سرم را رقیق نکنید.</font></h6><font face="Mihan-Koodak" size="2"> </font><h6><font face="Mihan-Koodak" size="2">۲ : یک قطره از سرم، کنترل مثبت و کنترل منفی را در محل های جداگانه بر روی اسلاید مخصوص قرار دهید.</font></h6><font face="Mihan-Koodak" size="2"> </font><h6><font face="Mihan-Koodak" size="2">۳ : سپس به هر کدام از آن ها یک قطره <em>معرف لاتکس CRP</em> اضافه کنید.</font></h6><font face="Mihan-Koodak" size="2"> </font><h6><font face="Mihan-Koodak" size="2">۴ : هر کدام از محتویات سه جایگاه را با اپلیکاتور چوبی جداگانه (یا قطعات کوچک پلاستیکی موجود در کیت که برای این کار تعبیه شده اند) مخلوط کرده و آن ها را در محدوده ی مشخص پخش می کنیم.</font></h6><font face="Mihan-Koodak" size="2"> </font><h6><font face="Mihan-Koodak" size="2">۵ : اسلاید را به مدت ۲ دقیقه حرکت دورانی می دهیم و یا آن را به آرامی جلو و عقب می کنیم.</font></h6><font face="Mihan-Koodak" size="2"> </font><h6><font face="Mihan-Koodak" size="2">۶ : مشاهده ی آگلوتیناسیون</font></h6><h6><font face="Mihan-Koodak" size="2"><span style="color: #ff99cc;"><strong>تفسیر نتایج تست CRP :</strong></span></font></h6><font face="Mihan-Koodak" size="2"> </font><h6> <font face="Mihan-Koodak" size="2"><span style="color: #00ffff;">مثبت (Positive) :</span> وجود آگلوتیناسیون ذرات لاتکس، نشان دهنده ی حضور پروتئین واکنشگر C در سرم</font></h6><font face="Mihan-Koodak" size="2"> </font><h6> <font face="Mihan-Koodak" size="2"><span style="color: #e03636;">منفی (Negative)</span> : عدم آگلوتیناسیون</font></h6><font face="Mihan-Koodak" size="2"> </font><h6><font face="Mihan-Koodak" size="2">برای نتایج روش نیمه کمی، آخرین رقت از سرم با آگلوتیناسیون قابل مشاهده، تیتر CRP سرم می باشد.</font></h6><font face="Mihan-Koodak" size="2"> </font><h6 style="text-align: center;"> <font face="Mihan-Koodak" size="2"><a href="http://atlaslab.ir/wp-content/uploads/2016/07/CRP-test.jpg"><img class="alignnone size-full wp-image-585" src="http://atlaslab.ir/wp-content/uploads/2016/07/CRP-test.jpg" alt="" height="333" width="500"></a> <a href="http://atlaslab.ir/wp-content/uploads/2016/07/Result-Interpretation-of-CRP-Test.jpg"><img class="alignnone size-full wp-image-586" src="http://atlaslab.ir/wp-content/uploads/2016/07/Result-Interpretation-of-CRP-Test.jpg" alt="" height="360" width="650"></a></font> </h6><p><font face="Mihan-Koodak" size="2"><br></font></p><h6><font face="Mihan-Koodak" size="2"><span style="color: #00ccff;"><strong>محدودیت های تست CRP :</strong></span></font></h6><font face="Mihan-Koodak" size="2"> </font><h6><font face="Mihan-Koodak" size="2">۱ : قدرت واکنش آگلوتیناسیون نشان دهنده ی غلظت CRP نیست. واکنش ضعیف می تواند با غلظت نسبتاً بالا و یا خیلی بالا رخ دهد.</font></h6><font face="Mihan-Koodak" size="2"> </font><h6><font face="Mihan-Koodak" size="2">۲ : پدیده ی پروزون (prozone phenomenon / آنتی بادی بیش از حد) می تواند منجر به منفی کاذب شود. پس توصیه می شود که تمام سرم های منفی در رقت ۱:۱۰ تکرار گردد.</font></h6><font face="Mihan-Koodak" size="2"> </font><h6><font face="Mihan-Koodak" size="2">۳ : سرم به شدت لیپمیک و یا آلوده می تواند باعث واکنش مثبت کاذب گردد.</font></h6><font face="Mihan-Koodak" size="2"> </font><h6><font face="Mihan-Koodak" size="2">۴ : بیماران با تیتر بالای فاکتور روماتوئید می توانند نتایج مثبت دهند.</font></h6><p><font face="Mihan-Koodak" size="2"><br></font></p><font face="Mihan-Koodak" size="2"> </font> text/html 2016-08-05T05:43:13+01:00 laboratory67na.mihanblog.com navid akbari تست کاتالاز (Catalase Test)http://atlaslab.ir/wp-content/uploads/2016/02/slide-catalase-test-results.jpg http://laboratory67na.mihanblog.com/post/199 <h6><font face="Mihan-Nassim" size="2"><em><strong><span style="color: #ff00ff;">تست کاتالاز (Catalase Test)</span></strong></em></font></h6><font face="Mihan-Nassim" size="2"> </font><h6> <font face="Mihan-Nassim" size="2"><em><strong>تست کاتالاز</strong></em> برای تشخیص افتراق میان استافیلوکوک (کاتالاز مثبت) و استرپتوکوک (کاتالاز منفی) استفاده می شود. کاتالاز آنزیمی است که توسط میکروارگانیسم هایی که در محیط های هوازی زندگی می کنند، ساخته می شود تا شکل های سمی متابولیت های اکسیژن (H<sub>2</sub>O<sub>2</sub>) را خنثی نماید. آنزیم کاتالاز تأثیرات ضد باکتری هیدروژن پراکسید را خنثی کرده و از باکتری محافظت می کند. بی هوازی ها به طور کلی فاقد آنزیم کاتالاز هستند. کاتالاز باعث تجزیه ی هیدروژن پراکسید (H<sub>2</sub>O<sub>2</sub>) به آب و اکسیژن می گردد.</font></h6><font face="Mihan-Nassim" size="2"> </font><h6 style="text-align: center;"><font face="Mihan-Nassim" size="2">۲H<sub>2</sub>O<sub>2</sub> + Catalase → ۲H<sub>2</sub>O + O<sub>2</sub></font> </h6><font face="Mihan-Nassim" size="2"> </font><h6><font face="Mihan-Nassim" size="2">برای فهمیدن این که یک باکتری خاص می تواند آنزیم کاتالاز را بسازد یا نه، مقدار کمی از باکتری را با یک قطره محلول هیدروژن پراکسید ۳ درصد مخلوط می کنیم. در صورت مشاهده ی حباب های کوچک، نتیجه ی تست مثبت است. باکتری هایی که آنزیم کاتالاز را تولید نمی کنند، در آزمایش بالا، حباب نیز تولید نمی کنند. باکتری های کاتالاز مثبت شامل هوازی های مطلق و هوازی های اختیاری می باشند. در همگی آن ها اکسیژن به عنوان پذیرنده ی الکترون نهایی، توانایی استفاده از اکسیژن را دارند. باکتری های کاتالاز منفی می توانند بی هوازی و یا بی هوازی اختیاری باشند که فقط تخمیر کننده بوده و از اکسیژن به عنوان گیرنده ی نهایی الکترون استفاده نمی کنند (مانند استرپتوکوک ها)</font></h6><font face="Mihan-Nassim" size="2"> </font><h6> <font face="Mihan-Nassim" size="2"><span style="color: #ff99cc;">یادآوری :</span> در تنفس هوازی مواد آلی به اکسیژن و آب تبدیل شده و اکسیژن گیرنده ی نهایی الکترون است. در تخمیر، گلوکز پس از تبدیل شدن به پیروات به انواع مختلفی از مواد تبدیل می شود (تبدیل گلوکز به اتانول در مخمر و تبدیل گلوکز به اسید لاکتیک در سلول های ماهیچه).</font></h6><font face="Mihan-Nassim" size="2"> </font><h6><font face="Mihan-Nassim" size="2"><strong><span style="color: #00ccff;">انواع درصد های H<sub>2</sub>O<sub>2</sub> مورد استفاده برای تست کاتالاز :</span> </strong></font></h6><font face="Mihan-Nassim" size="2"> </font><ul><li> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="2">برای تست روتین هوازی ها، از هیدروژن پراکسید ۳ درصد استفاده می شود.</font></h6> </li><li> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="2">محلول ۱۵ درصد H<sub>2</sub>O<sub>2</sub> : برای شناسایی باکتری های بی هوازی. تست کاتالاز برای تشخیص افتراق سویه های aerotolerant کلستریدیوم (کاتالاز منفی) از گونه های باسیلوس (کاتالاز مثبت) استفاده می شود.</font></h6> </li><li> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="2">تست سوپراکسال کاتالاز (superoxol catalase test) نیاز به غلظت های مختلف H<sub>2</sub>O<sub>2</sub> دارد (برای تشخیص نایسریا گونوره آ).</font></h6> </li></ul><font face="Mihan-Nassim" size="2"> </font><h6> <font face="Mihan-Nassim" size="2"><span style="color: #ff99cc;">توجه :</span> تست سوپراکسال برای تشخیص نایسریا گونوره آ از دیگر گونه های نایسریا انجام می شود. در تست سوپراکسال، ارگانیسم هایی مثل نایسریا گونوره آ ، با اضافه شده پراکسید هیدروژن، فوراً تشکیل حباب های زیادی می دهند ولی در دیگر گونه های نایسریا این تشکیل حباب با تأخیر است و یا در کل حبابی تشکیل نمی گردد. تست سوپراکسال به همان شکل تست کاتالاز ۳ درصد انجام می گیرد. (در موارد تحقیقاتی از پراکسید هیدروژن ۳۰ درصد نیز برای این کار استفاده شده است).</font></h6><font face="Mihan-Nassim" size="2"> </font><h6><font face="Mihan-Nassim" size="2"><span style="color: #ff9900;"><strong>کاربردهای تست کاتالاز و نتایج آن :</strong></span></font></h6><font face="Mihan-Nassim" size="2"> </font><ol><li> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="2">تست کاتالاز در درجه ی اول برای فهمیدن افتراق میان کوکسی های گرم مثبت استفاده می شود : اعضای جنس استافیلوکوک، کاتالاز مثبت بوده و اعضای جنس استرپتوکوک و انتروکوک، کاتالاز منفی می باشند.</font></h6> </li><li> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="2">تست کاتالاز برای تشخیص افتراق سویه های aerotolerant کلستریدیوم (کاتالاز منفی) از گونه های باسیلوس (کاتالاز مثبت) استفاده می شود.</font></h6> </li><li> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="2">“تست کاتالاز نیمه کمی” برای تشخیص مایکوباکتریوم توبرکلوزیس (عامل سل) استفاده می شود.</font></h6> </li><li> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="2">تست کاتالاز برای کمک به تشخیص خانواده انتروباکتریاسه (کاتالاز مثبت) نیز استفاده می شود.</font></h6> </li></ol><font face="Mihan-Nassim" size="2"> </font><h6><font face="Mihan-Nassim" size="2"><span style="color: #ff00ff;"><strong>مراحل انجام تست اسلایدی کاتالاز (Slide (drop) method)</strong></span></font></h6><font face="Mihan-Nassim" size="2"> </font><ol><li> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="2">مقدار کمی از کلنی باکتریایی را با استفاده از لوپ و یا چوب استریل به سطح اسلاید شیشه ای تمیز و خشک انتقال دهید.</font></h6> </li><li> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="2">یک قطره H<sub>2</sub>O<sub>2</sub> سه درصد را به آن اضافه کرده و با هم مخلوط کنید.</font></h6> </li><li> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="2">نتیجه ی مثبت شامل تولید سریع اکسیژن بوده (طی ۵ تا ۱۰ ثانیه) که به صورت حباب ظاهر می شود.</font></h6> </li><li> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="2">نتیجه ی منفی در صورتی است که هیچ حبابی ظاهر نشود و یا فقط چند حباب پراکنده ایجاد شود.</font></h6> </li><li> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="2">پس از اتمام آزمایش، اسلاید را در محفظه ی مخصوص مواد شیشه ای با خطر زیستی انداخته و میز آزمایش را مرتب کنید !</font></h6> </li></ol><font face="Mihan-Nassim" size="2"> </font><h6> <font face="Mihan-Nassim" size="2"><span style="color: #ff99cc;">توجه :</span> اگر از لوپ فلزی ( یا پلاتینی) استفاده می کنید، مراقب باشید در حین انجام تست، لوپ با پراکسید هیدروژن آغشته نشود زیرا این کار باعث ایجاد نتیجه ی مثبت کاذب می گردد. این مورد برای لوپ های ساخته شده از نیکل-کروم صادق نیست.</font></h6><font face="Mihan-Nassim" size="2"> </font><h6 style="text-align: center;"><font face="Mihan-Nassim" size="2"><a href="http://atlaslab.ir/wp-content/uploads/2016/02/slide-catalase-test-results.jpg" rel="attachment wp-att-354"><img class="alignnone wp-image-354 size-full" src="http://atlaslab.ir/wp-content/uploads/2016/02/slide-catalase-test-results.jpg" height="1021" width="1362"></a></font></h6><font face="Mihan-Nassim" size="2"> </font><h6 style="text-align: center;"><font face="Mihan-Nassim" size="2">نتایج تست اسلایدی کاتالاز؛ واکنش مثبت در استافیلوکوکوس اورئوس (بالایی) و واکنش منفی در استرپتوکوکوس پیوژنز (پایینی)</font></h6><font face="Mihan-Nassim" size="2"> </font><h6><font face="Mihan-Nassim" size="2"><span style="color: #ff00ff;"><strong>مراحل انجام تست لوله ای کاتالاز (Tube method)</strong></span></font></h6><font face="Mihan-Nassim" size="2"> </font><ol><li> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="2">چهار تا پنج قطره از H<sub>2</sub>O<sub>2</sub> (پراکسید هیدروژن) ۳ درصد را به لوله ی آزمایش اضافه کنید.</font></h6> </li><li> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="2">با استفاده از یک اپلیکاتور چوبی، مقداری کمی از ارگانیسم موجود در کلنی ۱۸ تا ۲۴ ساعته را برداشته و به محتویات لوله اضافه می کنیم. (توجه : در هنگام برداشتن کلنی، مواظب باشید که کلنی برداشته فاقد آگار باشد –مخصوصاً اگر از بلاد آگار (Blood Agar) استفاده می کنید).</font></h6> </li><li> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="2">لوله را در مقابل یک زمینه ی تیره قرار می دهیم و شروع به بررسی و مشاهده ی حباب های تشکیل شده در انتهای اپلیکاتور چوبی می کنیم (اکسیژن + آب = حباب) .</font></h6> </li><li> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="2">نتیجه ی مثبت هنگامی است که حباب ها سریعاً تشکیل گردد و نتیجه ی منفی آن هنگام است که هیچ حبابی تشکیل نگردد (آنزیم کاتالازی برای هیدرولیز پراکسید هیدروژن موجود نباشد).</font></h6> </li></ol><font face="Mihan-Nassim" size="2"> </font><h6><font face="Mihan-Nassim" size="2">برای انجام کنترل کیفیت تست می توان از ارگانیسم های شناخته شده ی کاتالاز مثبت و کاتالاز منفی استفاده کرد.</font></h6><font face="Mihan-Nassim" size="2"> </font><h6 style="text-align: center;"><font face="Mihan-Nassim" size="2"><a href="http://atlaslab.ir/wp-content/uploads/2016/02/tube-catalase-test-results-positive.jpg" rel="attachment wp-att-355"><img class="alignnone wp-image-355 size-full" src="http://atlaslab.ir/wp-content/uploads/2016/02/tube-catalase-test-results-positive.jpg" height="721" width="1237"></a></font></h6><font face="Mihan-Nassim" size="2"> </font><h6 style="text-align: center;"><font face="Mihan-Nassim" size="2"><a href="http://atlaslab.ir/wp-content/uploads/2016/02/tubecatalasetestresultsnegative.jpg" rel="attachment wp-att-358"><img class="alignnone wp-image-358 size-full" src="http://atlaslab.ir/wp-content/uploads/2016/02/tubecatalasetestresultsnegative.jpg" height="1305" width="1044"></a></font></h6><font face="Mihan-Nassim" size="2"> </font><h6 style="text-align: center;"><font face="Mihan-Nassim" size="2">نتایج تست لوله ای کاتالاز؛ واکنش مثبت در استافیلوکوکوس اورئوس (بالایی) و واکنش منفی در استرپتوکوکوس پیوژنز (پایینی)</font></h6><font face="Mihan-Nassim" size="2"> </font><h6><font face="Mihan-Nassim" size="2"><span style="color: #ff00ff;"><strong>مراحل انجام تست کاتالاز لوله ای شیب دار (Tube (slant) method)</strong></span></font></h6><font face="Mihan-Nassim" size="2"> </font><h6><font face="Mihan-Nassim" size="2">یک میلی لیتر از پراکسید هیدروژن ۳ درصد را مستقیماً به کشت خالص رشد یافته ی ۱۸ تا ۲۴ ساعته در نوترینت آگار شیب دار اضافه می کنیم. لوله را در مقابل زمینه ی تاریک قرار داده و تشکیل حباب را بررسی می کنیم.</font></h6><font face="Mihan-Nassim" size="2"> </font><h6><font face="Mihan-Nassim" size="2">نتیجه ی مثبت هنگامی است که حباب به صورت سریع ایجاد می شود.</font></h6><font face="Mihan-Nassim" size="2"> </font><h6><font face="Mihan-Nassim" size="2">نتیجه ی منفی هم زمانی است که هیچ حبابی تشکیل نگردد.</font></h6><font face="Mihan-Nassim" size="2"> </font><h6 style="text-align: center;"><font face="Mihan-Nassim" size="2"><a href="http://atlaslab.ir/wp-content/uploads/2016/02/tube-slant-catalase-test-results-postive.jpg" rel="attachment wp-att-357"><img class="alignnone wp-image-357 size-full" src="http://atlaslab.ir/wp-content/uploads/2016/02/tube-slant-catalase-test-results-postive.jpg" height="1129" width="754"></a></font></h6><font face="Mihan-Nassim" size="2"> </font><h6 style="text-align: center;"><font face="Mihan-Nassim" size="2"><a href="http://atlaslab.ir/wp-content/uploads/2016/02/tube-slant-catalase-test-results-negative.jpg" rel="attachment wp-att-356"><img class="alignnone wp-image-356 size-full" src="http://atlaslab.ir/wp-content/uploads/2016/02/tube-slant-catalase-test-results-negative.jpg" height="1417" width="959"></a></font></h6><font face="Mihan-Nassim" size="2"> </font><h6 style="text-align: center;"><font face="Mihan-Nassim" size="2">نتایج تست لوله ای شیب دار کاتالاز؛ واکنش مثبت در استافیلوکوکوس اورئوس (بالایی) و واکنش منفی در استرپتوکوکوس پیوژنز (پایینی)</font></h6><font face="Mihan-Nassim" size="2"> </font><h6><font face="Mihan-Nassim" size="2"><strong><span style="color: #cc99ff;">نکاتی که باید در حین انجام تست رعایت کرد :</span></strong></font></h6><font face="Mihan-Nassim" size="2"> </font><ol><li> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="2">هیچ گاه در طی آزمایش نگذارید لوپ فلزی و یا نیدل (سوزن) به H<sub>2</sub>O<sub>2</sub> آغشته شود زیرا تست نتیجه ی مثبت کاذب داده و نیز باعث نابودی تدریجی فلز می گردد.</font></h6> </li><li> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="2">اگر از کلنی های موجود در پلیت بلاد آگار استفاده می کنید، بسیار مواظب باشید که کلنی برداشته فاقد بلاد آگار باشد زیرا گلبول های قرمز (و هر آگار آلوده با گلبول قرمز) کاتالاز مثبت بوده و باعث ایجاد نتیجه ی مثبت کاذب می شود.</font></h6> </li><li> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="2">به خاطر وجود برخی آنزیم های باکتریایی به غیر از کاتالاز که می توانند باعث تجزیه ی پراکسید هیدروژن شوند، تشکیل تعداد کم حباب پس از ۲۰ تا ۳۰ ثانیه به عنوان نتیجه ی مثبت در نظر گرفته نمی شود.</font></h6> </li><li> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="2">همیشه نکات ایمنی را در انجام تست ها رعایت کنید. اگر امکان دارد، تست را در زیر هود ایمنی زیستی انجام دهید. مواظب باشید این روش را برای تست مایکوباکتریا توبرکلوزیس (عامل سل) انجام ندهید. به علاوه خطر آلودگی با ذرات آئروسل نیز به طور بالقوه وجود دارد ؛ به همین خاطر روش دیگری برای بررسی مایکوباکتریا وجود دارد که در این جا به آن اشاره نشده است.</font></h6> </li><li> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="2">برای نگهداری هیدروژن پراکسید باید آن را در بطری تیره و در یخچال نگهداری کرد.</font></h6> </li></ol> text/html 2016-08-05T05:41:08+01:00 laboratory67na.mihanblog.com navid akbari رنگ آمیزی گرم (Gram Staining) http://laboratory67na.mihanblog.com/post/197 <h6><font face="Mihan-Nassim" size="3">رنگ آمیزی گرم (Gram Staining) :</font></h6><font face="Mihan-Nassim" size="3"> </font><h6> <font face="Mihan-Nassim" size="3"><em><strong>رنگ آمیزی گرم</strong></em> جزء تکنیک های مهم و با کاربرد گسترده می باشد که در سال ۱۸۸۴ توسط دکتر کریستین گرم (Dr. Christian Gram) ابداع شد. این رنگ آمیزی، باکتری ها را به دو دسته ی <em><strong>گرم مثبت</strong></em> و <em><strong>گرم منفی</strong></em> طبقه بندی می کند. همچنین این رنگ آمیزی کمک به تعیین مورفولوژی سلولی، اندازه و طبقه بندی باکتری ها کرد.</font></h6><font face="Mihan-Nassim" size="3"> </font><h6><font face="Mihan-Nassim" size="3"><strong>اصول رنگ آمیزی :</strong></font></h6><font face="Mihan-Nassim" size="3"> </font><h6><font face="Mihan-Nassim" size="3">ساختار دیواره ی سلولی ارگانیسم تعیین کننده ی گرم مثبت یا گرم منفی بودن آن ارگانیسم می باشد. زمانی که باکتری با رنگ های اولیه رنگ آمیزی و سپس فیکس شود، برخی باکتری ها توانایی حفظ رنگ اولیه را بوسیله ی مقاومت در برابر رنگ زدایی دارند در صورتی که بقیه ی باکتری ها فاقد این مقاومت بوده و رنگ زدایی می شوند. آن دسته از باکتری هایی که رنگ اولیه را نگه می دارند، گرم مثبت و آن دسته دیگر را گرم منفی می گویند.</font></h6><font face="Mihan-Nassim" size="3"> </font><h6 style="text-align: center;"><font face="Mihan-Nassim" size="3"><a href="http://atlaslab.ir/wp-content/uploads/2016/04/gram-Positive-cell-wall.png"><img class="alignnone size-full wp-image-475" src="http://atlaslab.ir/wp-content/uploads/2016/04/gram-Positive-cell-wall.png" alt="" height="483" width="627"></a></font></h6><font face="Mihan-Nassim" size="3"> </font><h6 style="text-align: center;"><font face="Mihan-Nassim" size="3"><a href="http://atlaslab.ir/wp-content/uploads/2016/04/gram-Negative-cell-wall.png"><img class="alignnone size-full wp-image-476" src="http://atlaslab.ir/wp-content/uploads/2016/04/gram-Negative-cell-wall.png" alt="" height="483" width="627"></a></font></h6><font face="Mihan-Nassim" size="3"> </font><h6><font face="Mihan-Nassim" size="3">کریستال ویوله (Crystal Violet یا CV) در محلول آبی به یون های سازنده اش (CV+ و Cl-) تقسیم می شود. این یون ها به دیواره ی سلولی و غشای سلولی باکتری های گرم مثبت و گرم منفی نفوذ می کنند. یون CV+ تعامل با اجزای بخش منفی سلول های باکتریایی دارد و سلول را به رنگ بنفش در می آورد.</font></h6><font face="Mihan-Nassim" size="3"> </font><h6><font face="Mihan-Nassim" size="3">ید (Iodin یا I) به عنوان ماده ی تثبیت کننده با CV+ استفاده شده و کمپلکس بزرگی را از کریستال ویوله و یدین (CV-I) در طول لایه ی داخلی و خارجی سلول تشکیل می دهد.</font></h6><font face="Mihan-Nassim" size="3"> </font><h6><font face="Mihan-Nassim" size="3">زمانی که یک رنگزدا مانند الکل یا استون اضافه می شود، با لیپیدهای غشای سلولی واکنش می دهد. &nbsp;از آنجایی که ارگانیسم های گرم منفی دارای لایه ی پپتیدوگلیکان نازکی هستند (۱ تا ۲ لایه) و نیز دارای لایه ی لیپوپلی ساکارید اضافی هستند که با اضافه کردن الکل به شکل محلول درمی آید، پس ارگانیسم های گرم منفی نمی توانند کمپلکس را نگه دارند و با شسته شدن کمپلکس، رنگ خود را نیز از دست می دهند.</font></h6><font face="Mihan-Nassim" size="3"> </font><h6><font face="Mihan-Nassim" size="3">در مقابل باکتری های گرم مثبت پس از اضافه کردن اتانول، دهیدراته می شوند. این کار باعث بسته شدن منافذ در دیواره ی سلولی شده و از خروج رنگ از سلول جلوگیری می کند. همچنین با توجه به ماهیت ضخیم و چند لایه ای پپتیدوگلیکان (۴۰ لایه) کمپلکس بزرگ CV-I در باکتری گرم مثبت به دام می افتد.</font></h6><font face="Mihan-Nassim" size="3"> </font><h6><font face="Mihan-Nassim" size="3">پس از رنگ زدایی، باکتری گرم مثبت به رنگ بنفش باقی می ماند و باکتری گرم منفی رنگ خود را از دست می دهد. سپس یک رنگ دارای بار مثبت مثل سافرانین (safranin) یا فوشین بازی (basic fuchsin) اضافه شده که باعث رنگ گرفتن باکتری های گرم منفی به رنگ صورتی یا قرمز می گردد.</font></h6><font face="Mihan-Nassim" size="3"> </font><h6><font face="Mihan-Nassim" size="3"><strong>آماده سازی معرف ها :</strong></font></h6><font face="Mihan-Nassim" size="3"> </font><h6> <font face="Mihan-Nassim" size="3">۱ : <strong>رنگ اولیه (کریستال ویوله) :</strong></font> </h6><font face="Mihan-Nassim" size="3"> </font><h6><font face="Mihan-Nassim" size="3">محلول A : کریستال ویوله ۲ گرم + اتیل الکل ۲۰ میلی لیتر</font></h6><font face="Mihan-Nassim" size="3"> </font><h6><font face="Mihan-Nassim" size="3">محلول B : آمونیوم اگزالات : ۰٫۸ گرم + آب مقطر ۸۰ میلی لیتر</font></h6><font face="Mihan-Nassim" size="3"> </font><h6><font face="Mihan-Nassim" size="3">محلول A و B را مخلوط کنید. به مدت ۲۴ ساعت بگذارید بماند سپس آن را از فیلتر عبور دهید و در بطری مخصوص رنگ نگهداری نمایید.</font></h6><font face="Mihan-Nassim" size="3"> </font><h6> <font face="Mihan-Nassim" size="3">۲ : <strong>محلول تثبیت کننده (ید) :</strong></font> </h6><font face="Mihan-Nassim" size="3"> </font><h6><font face="Mihan-Nassim" size="3">ید : ۱ گرم</font></h6><font face="Mihan-Nassim" size="3"> </font><h6><font face="Mihan-Nassim" size="3">پتاسیم یدید (Potassium iodide) : 2 گرم</font></h6><font face="Mihan-Nassim" size="3"> </font><h6><font face="Mihan-Nassim" size="3">آب مقطر : تا ۱۰۰ میلی لیتر</font></h6><font face="Mihan-Nassim" size="3"> </font><h6><font face="Mihan-Nassim" size="3">همگی را با هم مخلوط کرده و در یک بطری نگهداری کنید.</font></h6><font face="Mihan-Nassim" size="3"> </font><h6> <font face="Mihan-Nassim" size="3">۳ : <strong>رنگ زدا</strong> : ۹۵ درصد اتانول و یا نسبت ۱:۱ استون با اتانول</font></h6><font face="Mihan-Nassim" size="3"> </font><h6><font face="Mihan-Nassim" size="3">استون : ۵۰ میلی لیتر</font></h6><font face="Mihan-Nassim" size="3"> </font><h6><font face="Mihan-Nassim" size="3">اتانول (۹۵ درصد) : ۵۰ میلی لیتر</font></h6><font face="Mihan-Nassim" size="3"> </font><h6> <font face="Mihan-Nassim" size="3">۴ : <strong>سافرانین :</strong></font> </h6><font face="Mihan-Nassim" size="3"> </font><h6><font face="Mihan-Nassim" size="3">سافرانین O : 0.34 گرم</font></h6><font face="Mihan-Nassim" size="3"> </font><h6><font face="Mihan-Nassim" size="3">الکل خالص : ۱۰ میلی لیتر</font></h6><font face="Mihan-Nassim" size="3"> </font><h6><font face="Mihan-Nassim" size="3">آب مقطر : ۹۰ میلی لیتر</font></h6><font face="Mihan-Nassim" size="3"> </font><h6><font face="Mihan-Nassim" size="3">همگی را با هم مخلوط کرده و در یک بطری نگهداری کنید.</font></h6><font face="Mihan-Nassim" size="3"> </font><h6><font face="Mihan-Nassim" size="3">(توجه : امروزه در اکثریت آزمایشگاه ها – تقریباً همگی – از معرف های آماده استفاده می کنند)</font></h6><font face="Mihan-Nassim" size="3"> </font><h6><font face="Mihan-Nassim" size="3"><strong>روش رنگ آمیزی گرم :</strong></font></h6><font face="Mihan-Nassim" size="3"> </font><h6> <font face="Mihan-Nassim" size="3"><strong>A</strong> :<strong> آماده سازی اسمیر (تهیه گسترش باکتریایی)</strong> :</font></h6><font face="Mihan-Nassim" size="3"> </font><h6><font face="Mihan-Nassim" size="3">۱ : یک اسلاید خشک بردارید (دقت کنید اسلاید چرب نباشد) و یک قطره آب مقطر روی آن بریزید</font></h6><font face="Mihan-Nassim" size="3"> </font><h6><font face="Mihan-Nassim" size="3">۲ : لوپ (Inoculation loop یا Smear Loop) را برداشته و روی چراغ بنزن (Bunsen burner) آن را استریل کنید.</font></h6><font face="Mihan-Nassim" size="3"> </font><h6><font face="Mihan-Nassim" size="3">۳ : مقداری از کشت (یا نمونه) را با لوپ استریل برداشته و در آب مقطر روی اسلاید حل کنید و سپس آن را روی سطح اسلاید گسترش دهید. (دقت کنید اسمیر نباید خیلی نازک و یا خیلی ضخیم باشد)</font></h6><font face="Mihan-Nassim" size="3"> </font><ul><li> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="3">برای سوسپانسیون باکتری در آبگوشت (Broth) : با یک لوپ استریل سرد شده مقداری از آبگوشت را روی اسلاید انتقال دهید و با استفاده از حرکت دایره ای وار آن را روی اسلاید، پخش و گسترش دهید. گسترش بیش از حد می تواند باعث اختلال در آرایش سلولی گردد.</font></h6> </li><li> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="3">برای باکتری های کشت شده روی پلیت : با یک لوپ استریل سرد شده، مقداری باکتری برداشته و روی یک قطره آب استریل (نرمال سالین) روی اسلاید حل کنید و سپس گسترش دهید (لوپ را دوباره استریل کرده و در جای خود قرار دهید).</font></h6> </li><li> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="3">نمونه ی موجود در سواب (نمونه ی سواب – Swab Sample) : سواب را روی سطح اسلاید شیشه ای کشیده و گسترش دهید.</font></h6> </li></ul><font face="Mihan-Nassim" size="3"> </font><h6><font face="Mihan-Nassim" size="3">۴ : اجازه دهید اسمیر در معرض هوا خشک شود.</font></h6><font face="Mihan-Nassim" size="3"> </font><h6><font face="Mihan-Nassim" size="3">۵ : زمانی که اسمیر خشک شد، اسلاید را ۳ تا ۴ بار به سرعت از روی شعله عبور دهید تا فیکس شود (پشت اسلاید از روی شعله عبور داده شود).</font></h6><font face="Mihan-Nassim" size="3"> </font><ul><li> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="3">فیکس کردن با حرارت باعث محکم چسبیدن باکتری ها به اسلاید شده و نیز اجازه می دهد نمونه راحت تر رنگ بگیرد.</font></h6> </li></ul><font face="Mihan-Nassim" size="3"> </font><h6> <font face="Mihan-Nassim" size="3"><strong>B</strong> : <strong>رنگ آمیزی گرم</strong> :</font></h6><font face="Mihan-Nassim" size="3"> </font><h6><font face="Mihan-Nassim" size="3"><a href="http://atlaslab.ir/wp-content/uploads/2016/04/gram-stain-procedure.png"><img class="alignnone size-full wp-image-459" src="http://atlaslab.ir/wp-content/uploads/2016/04/gram-stain-procedure.png" alt="" height="427" width="972"></a></font></h6><font face="Mihan-Nassim" size="3"> </font><h6><font face="Mihan-Nassim" size="3">۱ : اسلاید را در محل مخصوص رنگ آمیزی قرار دهید.</font></h6><font face="Mihan-Nassim" size="3"> </font><h6><font face="Mihan-Nassim" size="3">۲ : تمامی سطح اسمیر را با کریستال ویوله پوشانیده و به مدت ۱ دقیقه آن را به حال خود بگذارید</font></h6><font face="Mihan-Nassim" size="3"> </font><h6><font face="Mihan-Nassim" size="3">۳ : سپس اسلاید را به دقت زیر آب با فشار کم بشویید.</font></h6><font face="Mihan-Nassim" size="3"> </font><h6><font face="Mihan-Nassim" size="3">۴ : تمامی سطح اسمیر را با محلول ید (لوگل) پوشانیده و به مدت ۱ دقیقه آن را به حال خود بگذارید</font></h6><font face="Mihan-Nassim" size="3"> </font><h6><font face="Mihan-Nassim" size="3">۵ : سپس اسلاید را دوباره زیر آب با فشار کم بشویید.</font></h6><font face="Mihan-Nassim" size="3"> </font><h6><font face="Mihan-Nassim" size="3">۶ : اسلاید را با محلول رنگ زدا به مدت ۲۰ تا ۳۰ ثانیه می پوشانیم و یا می توان عمل رنگ زدایی را با اضافه کردن قطره قطره رنگ زدا روی اسلاید انجام داد به این صورت که اسلاید را کمی کج در دست گرفته و قطره قطره رنگ زدا را به آن اضافه می کنیم.</font></h6><font face="Mihan-Nassim" size="3"> </font><ul><li> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="3">اسلاید را با شیب کمی گرفته و اتیل الکل ۹۵ درصد یا استون را قطره قطره برای ۵ تا ۱۰ ثانیه به روی اسلاید می ریزیم تا زمانی که الکل یا استون ریخته شده از اسلاید تقریباً بدون رنگ باشد.</font></h6> </li><li> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="3">مواظب باشید عمل رنگ زدایی بیش از حد انجام نشود .</font></h6> </li><li> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="3">با حرکت ملایم در استون (۳۰ میلی لیتر) و یا الکل (۷۰ میلی لیتر) برای ۱۰ تا ۳۰ ثانیه (منبع : جاوتز)</font></h6> </li></ul><font face="Mihan-Nassim" size="3"> </font><h6><font face="Mihan-Nassim" size="3">۷ : به آرامی اسلاید را زیر آب می شوییم.</font></h6><font face="Mihan-Nassim" size="3"> </font><h6><font face="Mihan-Nassim" size="3">۸ : تمامی سطح اسمیر را با سافرانین پوشانیده و به مدت ۳۰ ثانیه تا ۱ دقیقه آن را به حال خود بگذارید (بعضی مراجع به ۴۵ ثانیه اشاره می کنند و بعضی دیگر مثل جاوتز ۱۰ تا ۳۰ ثانیه سافرانین را پیشنهاد می کنند – سافرانین : ۲٫۵ درصد محلول در ۹۵ درصد الکل).</font></h6><font face="Mihan-Nassim" size="3"> </font><h6><font face="Mihan-Nassim" size="3">۹ : اسلاید را با فشار آب ملایم شسته (تا زمانی که دیگر رنگی از آن خارج نشود) سپس پشت اسلاید را با کاغذ جذب کننده یا گاز استریل خشک می کنیم</font></h6><font face="Mihan-Nassim" size="3"> </font><h6><font face="Mihan-Nassim" size="3">۱۰ : بررسی میکروسکوپی</font></h6><font face="Mihan-Nassim" size="3"> </font><h6><font face="Mihan-Nassim" size="3"><strong>تفسیر رنگ آمیزی گرم :</strong></font></h6><font face="Mihan-Nassim" size="3"> </font><h6 style="text-align: center;"><font face="Mihan-Nassim" size="3"><a href="http://atlaslab.ir/wp-content/uploads/2016/04/gram-positive-vs-gram-negative.png"><img class="alignnone size-full wp-image-458" src="http://atlaslab.ir/wp-content/uploads/2016/04/gram-positive-vs-gram-negative.png" alt="" height="440" width="1042"></a></font></h6><font face="Mihan-Nassim" size="3"> </font><h6><font face="Mihan-Nassim" size="3"><strong>تفسیر نتایج حاصل از رنگ آمیزی گرم به صورت زیر است :</strong></font></h6><font face="Mihan-Nassim" size="3"> </font><h6><font face="Mihan-Nassim" size="3">گرم مثبت : بنفش تیره</font></h6><font face="Mihan-Nassim" size="3"> </font><h6><font face="Mihan-Nassim" size="3">گرم منفی : صورتی تا قرمز تیره (در مواردی قرمز رنگ پریده)</font></h6><font face="Mihan-Nassim" size="3"> </font><h6><font face="Mihan-Nassim" size="3">مخمر : بنفش تیره</font></h6><font face="Mihan-Nassim" size="3"> </font><h6><font face="Mihan-Nassim" size="3">سلول های اپی تلیال : قرمز رنگ پریده</font></h6><font face="Mihan-Nassim" size="3"> </font><h6><font face="Mihan-Nassim" size="3"><strong>مثال برای باکتری های گرم مثبت :</strong></font></h6><font face="Mihan-Nassim" size="3"> </font><h6><font face="Mihan-Nassim" size="3">باسیلوس، نوکاردیا، کلستریدیوم، پروپیونی باکتریوم، اکتینومایسس، انتروکوکوس، کورینه باکتریوم، لیستریا، لاکتوباسیلوس، گاردنلا، مایکوپلاسما، استافیلوکوکوس، استرپتومایسز، استرپتوکوکس و … .</font></h6><font face="Mihan-Nassim" size="3"> </font><h6><font face="Mihan-Nassim" size="3"><strong>مثال برای باکتری های گرم منفی :</strong></font></h6><font face="Mihan-Nassim" size="3"> </font><h6><font face="Mihan-Nassim" size="3">اشرشیا، هلیکوباکتر، هموفیلوس، نایسریا، کلبسیلا، انتروباکتر، کلامیدیا، ویبریو، سودوموناس، سالمونلا، شیگلا</font></h6><font face="Mihan-Nassim" size="3"> </font><h6><font face="Mihan-Nassim" size="3"><strong>توجه :</strong></font></h6><font face="Mihan-Nassim" size="3"> </font><ul><li> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="3">دقت کنید اسلاید مورد استفاده چرب نباشد. چربی به جای مانده از انگشت فرد با استفاده از صابون و آب پاک می گردد. سپس باید اسلاید را با الکل نیز پاک کرد. پس از پاک و خشک شدن، اسلاید آماده ی کار می گردد.</font></h6> </li><li> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="3">این مورد بسیار اهمیت دارد که اسمیری که تهیه می کنید ضخیم نباشد، زیرا اسمیر ضخیم میزان نور عبوری از میکروسکوپ را کاهش می دهد بعلاوه تشخیص مورفولوژی سلول ها را مشکل می سازد.</font></h6> </li><li> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="3">گرمای بیش از حد برای تهیه ی اسمیر (در قسمت فیکس کردن) باعث از بین رفتن مورفولوژی طبیعی باکتری ها (تغییر حالت پروتئین های موجود در باکتری) می گردد.</font></h6> </li><li> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="3">در آماده سازی اسمیر سعی کنید اسمیر به صورت نازک باشد. در غیر این صورت جاهایی که ضخیم هست به صورت گرم مثبت ظاهر می شود.</font></h6> </li></ul><font face="Mihan-Nassim" size="3"> </font><h6><font face="Mihan-Nassim" size="3"><strong>نکات ایمنی در حین انجام آزمایش :</strong></font></h6><font face="Mihan-Nassim" size="3"> </font><ul><li> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="3">همیشه روپوش و دستکش پوشیده باشید.</font></h6> </li><li> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="3">از استفاده کردن تلفن همراه در آزمایشگاه در زمان انجام آزمایش خودداری کنید. زیرا امکان دارد آزمایش اشتباه انجام شود و&nbsp; تلفن همراه نیز آلوده گردد.</font></h6> </li><li> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="3">پس وارد شدن به آزمایشگاه، مطمئن شوید میکروسکوپ به درستی کار می کند. لنزهای چشمی و شیئی باید قبل و بعد از استفاده از میکروسکوپ با دستمال تمیز شوند. لنز ۱۰۰ عدسی شیئی پس از هر بار استفاده از روغن سدر یا ایمرسیون باید تمیز گردد.</font></h6> </li><li> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="3">میزان روشنایی میکروسکوپ قبل از استفاده باید تنظیم گردد.</font></h6> </li><li> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="3">محیط کارتان را ضد عفونی کنید.</font></h6> </li><li> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="3">چراغ بنزن را تنظیم کنید. میزان مناسب آن شعله ی یک شعله ی آبی کوچک است. در صورتی که شعله زیاد باشد و یا نارنجی رنگ باشد، چراغ بنزن به حالت درست کار نمی کند.</font></h6> </li><li> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="3">اسلایدهای شیشه ای را با الکل تمیز کرده و آن را از روی شعله عبور دهید تا هرگونه ارگانیسم ناخواسته روی آن پاک شود.</font></h6> </li><li> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="3">روی یک طرف اسلاید شیشه ای حرف اول نام خود و تاریخ درست کردن اسلاید را بنویسید.</font></h6> </li><li> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="3">در زمان حرارت دادن لوپ تلقیح مطمئن شوید که تمامی قسمت های آن حرارت خورده و به رنگ نارنجی/قرمز در می آید.</font></h6> </li><li> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="3">زمانی که لوپ را حرارت دادید، آن را زمین نگذارید و یا به آن فوت نکنید و در کل کاری که باعث آلودگی آن شود انجام ندهید. در صورت آلودگی لوپ مجدداً آن را حرارت دهید تا استریل شود.</font></h6> </li><li> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="3">اجازه دهید لوپ سرد شود سپس برای برداشتن آن ارگانیسم اقدام کنید. در صورتی که با لوپ داغ شروع به برداشتن ارگانیسم ها کنید باعث می شود ارگانیسم کشته شود و در نتایج تست شما خلل ایجاد شود.</font></h6> </li><li> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="3">زمانی که درب لوله ها را برمی دارید همیشه آن ها را در دست بگیرید و هیچ گاه آن ها را روی میز و یا جایی که آن ها ممکن است آلوده شوند نگذارید.</font></h6> </li><li> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="3">همیشه لوله های آزمایش را در نزدیکی شعله چراغ بنزن گرفته و سپس اقدام به باز کردن درب آن کنید زیرا امکان آلودگی محتویات لوله توسط ذرات معلق موجود در هوا وجود دارد.</font></h6> </li><li> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="3">به محض اینکه ارگانیسم را به اسلاید انتقال دادید، لوپ خود را حرارت دهید تا استریل شود. هیچ گاه ابزار آلوده را روی میز قرار ندهید بلکه آن را ضد عفونی کرده و در جای مخصوص خود بگذارید.</font></h6> </li><li> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="3">برای انجام آزمایشات خود از کشت تازه و جوان استفاده کنید.</font></h6> </li><li> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="3">در هنگام کار با میکروسکوپ همیشه در ابتدا با عدسی شیئی ۱۰X شروع به کار کنید زیرا در این صورت منطقه ی مناسب جهت بررسی را پیدا می کنید. پس از پیدا شدن منطقه ی مناسب می توان از عدسی ۴۰X نیز استفاده کرد.</font></h6> </li><li> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="3">در هنگام کار با میکروسکوپ هیچ گاه عدسی ۱۰۰X را بدون روغن استفاده نکنید.</font></h6> </li><li> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="3">زمانی که کارتان تمام شد : عدسی های میکروسکوپ را تمیز کرده و آن را خاموش کنید. مواد آلوده را در سطل مخصوص ریخته و میز کار خود را مرتب کنید. دستانتان را شسته و ضد عفونی کنید.</font></h6> </li></ul><font face="Mihan-Nassim" size="3"> </font> text/html 2016-08-05T05:36:41+01:00 laboratory67na.mihanblog.com navid akbari تست اکسیداز (Oxidase Test) http://laboratory67na.mihanblog.com/post/196 <h6><font face="Mihan-Nassim" size="2"><em><strong>تست اکسیداز (Oxidase Test) و روش انجام آن :</strong></em></font></h6><font face="Mihan-Nassim" size="2"> </font><h6> <font face="Mihan-Nassim" size="2"><em><strong>تست اکسیداز</strong></em> به بررسی وجود سیستم سیتوکروم اکسیداز می پردازد. این تست کمک به شناسایی سودوموناس (Pseudomonas )، نایسریا (Neisseria) ، آلکالیژنز (Alcaligenes)، آئروموناس (Aeromonas)، کمپیلوباکتر (Campylobacter)، ویبریو (Vibrio)، بروسلا (Brucella) و پاستورلا (Pasteurella) و همه ی باکتری های تولید کننده آنزیم سیتوکروم اکسیداز، می کند.</font></h6><font face="Mihan-Nassim" size="2"> </font><h6><font face="Mihan-Nassim" size="2">معرف هایی که می توان برای این تست استفاده کرد :</font></h6><font face="Mihan-Nassim" size="2"> </font><ul><li> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="2">معرف اکسیداز کواکس (Kovacs Oxidase Reagent) : یک درصد tetra-methyl-p-phenylenediamine dihydrochloride در آب</font></h6> </li><li> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="2">معرف Gordon and McLeod’s : یک درصد dimethyl-p-phenylenediamine dihydrochloride در آب</font></h6> </li><li> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="2">معرف Gaby and Hadley (ایندوفنل اکسیداز indophenol oxidase) : یک درصد آلفا نفتول (α-naphthol) در اتانول ۹۵ درصد به همراه یک درصد p-aminodimethylaniline HCL</font></h6> </li></ul><font face="Mihan-Nassim" size="2"> </font><h6><font face="Mihan-Nassim" size="2"><strong>اصول تست اکسیداز :</strong></font></h6><font face="Mihan-Nassim" size="2"> </font><h6><font face="Mihan-Nassim" size="2">ارگانیسم های دارای سیتوکروم، سازنده ی آنزیم اکسیداز درون سلولی می باشند. این آنزیم اکسیداز، کاتالیز کننده ی اکسیداسیون سیتوکروم C می باشد. ارگانیسم هایی که دارای سیتوکروم C به عنوان بخشی از زنجیره ی تنفسی خود هستند، اکسیداز مثبت بوده و معرف را به رنگ آبی یا بنفش در می آورند. ارگانیسم هایی که فاقد سیتوکروم C به عنوان بخشی از زنجیره ی تنفسی خود هستند، اکسیداز منفی بوده و طی انجام تست، رنگی تشکیل نمی دهند.</font></h6><font face="Mihan-Nassim" size="2"> </font><h6><font face="Mihan-Nassim" size="2">باکتری های اکسیداز مثبت دارای سیتوکروم اکسیداز و یا ایندوفنل اکسیداز هستند. هر دوی این ها، کاتالیز کننده ی انتقال الکترون از ترکیبات دهنده ی الکترون (NADH) به پذیرنده ی الکترون (معمولاً اکسیژن) می باشند. معرف تست N, N, N’, N’-tetramethyl-p-phenylenediamine dihydrochloride به عنوان یک پذیرنده ی الکترون مصنوعی برای آنزیم اکسیداز عمل می کند. معرف اکسیداز، تشکیل دهنده ی ترکیب رنگی ایندوفنل آبی می باشد. سیستم سیتوکروم معمولاً فقط در ارگانیسم های هوازی وجود دارد که توانایی استفاده از اکسیژن را به عنوان گیرنده ی هیدروژن نهایی دارند. محصول نهایی این متابولیسم، آب و یا هیدروژن پراکسید (با کاتالاز شکسته می شود) می باشد.</font></h6><font face="Mihan-Nassim" size="2"> </font><h6><font face="Mihan-Nassim" size="2"><strong>موارد استفاده ی تست اکسیداز :</strong></font></h6><font face="Mihan-Nassim" size="2"> </font><ul><li> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="2">تست اکسیداز برای تشخیص باکتری هایی که از آنزیم سیتوکروم اکسیداز استفاده می کنند، کاربرد دارد.</font></h6> </li><li> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="2">این تست برای کمک به تشخیص نایسریا (Neisseria)، موراکسلا (Moraxella)، کمپیلوباکتر (Campylobacter) و گونه های پاستورلا (Pasteurella species) کاربرد دارد (اکسیداز مثبت).</font></h6> </li><li> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="2">همچنین این تست برای تفکیک سودوموناس (pseudomonads) از گونه های مرتبط کاربرد دارد.</font></h6> </li></ul><font face="Mihan-Nassim" size="2"> </font><h6><font face="Mihan-Nassim" size="2"><strong>روش انجام تست اکسیداز :</strong></font></h6><font face="Mihan-Nassim" size="2"> </font><h6><font face="Mihan-Nassim" size="2">روش های متنوعی برای تست اکسیداز وجود دارد. این متدها شامل :</font></h6><font face="Mihan-Nassim" size="2"> </font><ul><li> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="2">روش filter paper</font></h6> </li><li> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="2">روش direct plate</font></h6> </li><li> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="2">روش سواب (swab method)</font></h6> </li><li> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="2">روش لوله (tube method)</font></h6> </li><li> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="2">روش impregnated oxidase test strip</font></h6> </li></ul><font face="Mihan-Nassim" size="2"> </font> text/html 2016-08-05T05:34:18+01:00 laboratory67na.mihanblog.com navid akbari تست پروتئین بنس جونز http://laboratory67na.mihanblog.com/post/195 <h6><font face="Mihan-Nassim" size="2"><strong><em>تست پروتئین بنس جونز</em></strong></font></h6><font face="Mihan-Nassim" size="2"> </font><h6><font face="Mihan-Nassim" size="2"><strong><em>Bence-Jones Protein Test</em></strong></font></h6><font face="Mihan-Nassim" size="2"> </font><h6> <font face="Mihan-Nassim" size="2"><strong><em>تست پروتئین بنس جونز</em></strong> (BJP) سطح این پروتئین را در ادرار اندازه گیری می کند. این پروتئین در ادرار افراد سالم یافت نمی شود. <strong><em>پروتئین بنس جونز</em></strong> بخشی از آنتی بادی است که زنجیره ی سبک نامیده می شود. برخی اوقات بدن به میزان زیادی آنتی بادی می سازد که در این صورت سطح زنجیره های سبک افزایش می یابد. وجود این پروتئین در ادرار معمولاً نشانه ی مولتیپل میلوما (multiple myeloma) می باشد. مولتیپل میلوما نوعی از سرطان مغز استخوان (Bone Marrow Cancer) هست. پروتئین بنس جونز از نام هنری بنس جونز (Henry Bence-Jones) گرفته شده است. وی کاشف این پروتئین در سال ۱۸۴۷ است.</font></h6><font face="Mihan-Nassim" size="2"> </font><h6><font face="Mihan-Nassim" size="2"><strong>تست بنس جونز برای چه مواردی استفاده می شود؟</strong></font></h6><font face="Mihan-Nassim" size="2"> </font><h6><font face="Mihan-Nassim" size="2">مغز استخوان در مرکز یک استخوان بزرگتر هست. وظیفه ی مغز استخوان ساخت گلبول های قرمز و سفید و نیز پلاکت می باشد. مولتیپل میلوما بیماری هست که در آن یک نوع از گلبول های سفید به صورت بیش از حد ساخته می شود.</font></h6><font face="Mihan-Nassim" size="2"> </font><h6><font face="Mihan-Nassim" size="2">گلبول های سفید نرمال خون، سازنده ی انواع مختلفی از آنتی بادی ها هستند. آن ها نقش مهمی را در سیستم ایمنی بدن ایفا می کنند. اگرچه، در افراد مبتلا به مولتیپل میلوما وضعیت فرق می کند. در این حالت، رشد یکی از سازنده های گلبول سفید، از کنترل خارج شده و باعث می شود فقط یک نوع آنتی بادی تولید شود. بدتر از آن، این سلول ها باعث می شوند سلول های طبیعی نیز عملکرد خود را از دست دهند. با این کار بدن برای ابتلا به انواع بیماری ها آماده می شود.</font></h6><font face="Mihan-Nassim" size="2"> </font><h6><font face="Mihan-Nassim" size="2">مولتیپل میلوما در بیماران بالای ۶۰ سال شایع است. بیماران ممکن است سال ها علائم بیماری را نشان ندهند. زمانی که علائم بیماری ظاهر می شود، ممکن است در نگاه اول با بیماری های دیگر اشتباه گرفته شود. بنابراین، برای تشخیص مولتیپل میلوما باید تست هایی انجام شود. یکی از این تست ها، تست پروتئین بنس جونز می باشد.</font></h6><font face="Mihan-Nassim" size="2"> </font><h6><font face="Mihan-Nassim" size="2"><strong>علائم بیماری مولتیپل میلوما :</strong></font></h6><font face="Mihan-Nassim" size="2"> </font><h6><font face="Mihan-Nassim" size="2">علائم مالتیپل میلوما به سبب رشد بیش از حد گلبول های سفید خون می باشد. زیرا سلول های میلوما کنترل استخوان ها را از داخل به خارج در دست گرفته و به احتمال زیاد باعث شکستگی استخوان ها می شوند. اگر فرد در حین انجام کار روزانه دچار شکستگی استخوان شود، پزشک ممکن است مشکوک به مولتیپل میلوما گردد. علائم دیگر شامل :</font></h6><font face="Mihan-Nassim" size="2"> </font><ul><li> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="2">مشکلات کلیوی، به خاطر افزایش ساخت آنتی بادی</font></h6> </li><li> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="2">آنمی، که باعث خستگی یا ضعف می شود</font></h6> </li><li> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="2">پاهای ورم کرده یا ضعیف</font></h6> </li><li> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="2">درد در دنده ها و یا پشت</font></h6> </li><li> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="2">فشار به اعصاب و نخاع، به خاطر شکستگی استخوان</font></h6> </li><li> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="2">تشنگی بیش از حد</font></h6> </li><li> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="2">دهیدراتاسیون و کم آبی بدن</font></h6> </li><li> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="2">تکرر ادرار و یبوست (در اثر تجزیه و شکسته شدن استخوان و آزاد سازی کلسیم در خون)</font></h6> </li><li> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="2">احساس گیجی</font></h6> </li><li> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="2">عفونت های مکرر</font></h6> </li><li> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="2">خونریزی بیش از حد، حتی در موارد زخم های جزئی</font></h6> </li></ul><font face="Mihan-Nassim" size="2"> </font><h6><font face="Mihan-Nassim" size="2">وجود چنین علائمی در فرد باعث می شود که پزشک درخواست تست پروتئین بنس جونز نماید.</font></h6><font face="Mihan-Nassim" size="2"> </font><h6><font face="Mihan-Nassim" size="2"><strong>روش های تشخیص پروتئین بنس جونز در ادرار :</strong></font></h6><font face="Mihan-Nassim" size="2"> </font><h6><font face="Mihan-Nassim" size="2">روش های تشخیص پروتئین بنس جونز در ادرار شامل الکتروفورز پروتئین (protein electrophoresis)، الکتروفورز ایمونوفیکساسیون (immunofixation electrophoresis) و ایمونواسی برای زنجیره ی سبک آزاد می باشد. پروتئین بنس جونز در دمای بین ۴۰ تا ۶۰ درجه ی سانتی گراد رسوب می کند و دوباره در دمای نزدیک ۱۰۰ درجه محلول می شود. زمانی که میزان کمی از پروتئین بنس جونز در ادرار وجود داشته باشد و یا گلبولین های دیگری نیز وجود داشته باشند، نتایج تست ممکن است درست نباشد. در روش رسوب گرمایی واکنش مثبت کاذب زمانی دیده می شود که گلبولین های دیگری توسط استیک اسید رسوب کرده باشند. واکنش منفی کاذب زمانی رخ می دهد که غلظت پروتئین بنس جونز به قدری زیاد باشد که رسوب، در حرارت نتواند دوباره محلول شود.</font></h6><font face="Mihan-Nassim" size="2"> </font><h6><font face="Mihan-Nassim" size="2"><strong>نتایج تست پروتئین بنس جونز :</strong></font></h6><font face="Mihan-Nassim" size="2"> </font><h6><font face="Mihan-Nassim" size="2">به صورت نرمال و طبیعی پروتئین بنس جونز در ادرار یافت نمی شود. اگر نتیجه ی تست مثبت شد، احتمالاً شخص مبتلا به مولتیپل میلوما می باشد. همچنین در انواع دیگری از سرطان ها هم نتیجه ی تست مثبت است.</font></h6><font face="Mihan-Nassim" size="2"> </font><h6> <font face="Mihan-Nassim" size="2"><strong>نتایج غیر طبیعی</strong> می تواند به دلایل زیر باشد :</font></h6><font face="Mihan-Nassim" size="2"> </font><ul><li> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="2">آمیلوئیدوز (Amyloidosis)</font></h6> </li><li> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="2">لوسمی مزمن لنفوئیدی (Chronic lymphocytic leukemia)</font></h6> </li><li> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="2">سرطان دستگاه لنفاوی یا لنفوم (Lymph system cancer or lymphoma)</font></h6> </li><li> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="2">گاموپاتی منوکلونال با اهمیت ناشناخته (Monoclonal gammopathy of unknown significance or MGUS)</font></h6> </li><li> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="2">ماکروگلوبولینمی والدنشتروم (Waldenstrom macroglobulinemia)</font></h6> </li></ul><font face="Mihan-Nassim" size="2"> </font><h6><font face="Mihan-Nassim" size="2"><strong>نحوه ی گرفتن نمونه ی ادرار در تست پروتئین بنس جونز :</strong></font></h6><font face="Mihan-Nassim" size="2"> </font><h6><font face="Mihan-Nassim" size="2">تست پروتئین بنس جونز یک تست ادرار می باشد. نمونه ی ادراری که جمع آوری می شود باید فاقد آلودگی باشد. برای این منظور :</font></h6><font face="Mihan-Nassim" size="2"> </font><ul><li> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="2">اطراف مجرای ادرار را تمیز کنید</font></h6> </li><li> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="2">شروع به ادرار کردن در توالت کنید</font></h6> </li><li> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="2">پس از ریختن اول ادرار، ظرف مخصوص جمع آوری ادرار را جلوی جریان ادرار بگیرید</font></h6> </li><li> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="2">پس از جمع آوری نمونه ی مورد نیاز، درب ظرف را بسته و ادرار خود را در توالت تمام کنید</font></h6> </li><li> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="2">ظرف حاوی نمونه ی ادرار را به آزمایشگاه تحویل دهید</font></h6> </li></ul><font face="Mihan-Nassim" size="2"> </font><h6><font face="Mihan-Nassim" size="2">اگر بخواهید نمونه ادرار را از یک نوزاد بگیرید، نیاز به یک یورین بگ دارید. سپس برای گرفتن نمونه ادرار، ابتدا اطراف مجرای ادرار را تمیز کرده و بعد از این کار یورین بگ را متصل کنید. وقتی که نوزاد ادرار کرد، کیسه را بردارید. سپس ادرار را در ظرف مخصوص ریخته و به آزمایشگاه منتقل کنید.</font></h6><font face="Mihan-Nassim" size="2"> </font><h6><font face="Mihan-Nassim" size="2">برای تست پروتئین بنس جونز نیازی به هیچ گونه آمادگی خاصی نیست.</font></h6><font face="Mihan-Nassim" size="2"> </font> text/html 2016-08-05T05:33:19+01:00 laboratory67na.mihanblog.com navid akbari تکنیک نمونه گیری خون شریانی (خونگیری شریانی) در تست ABG http://laboratory67na.mihanblog.com/post/194 <h6><font face="Mihan-Nassim" size="2"><strong>تکنیک نمونه گیری خون شریانی (خونگیری شریانی) در تست ABG<br></strong></font></h6><font face="Mihan-Nassim" size="2"> </font><h6><font face="Mihan-Nassim" size="2"><strong>&nbsp;Arterial Blood Gases (ABG) Sampling Technique</strong></font></h6><font face="Mihan-Nassim" size="2"> </font><h6><font face="Mihan-Nassim" size="2">برای <a href="http://atlaslab.ir/2016/07/26/%d8%aa%d8%b3%d8%aa-%da%af%d8%a7%d8%b2%d9%87%d8%a7%db%8c-%d8%ae%d9%88%d9%86-%d8%b4%d8%b1%db%8c%d8%a7%d9%86%db%8c-%db%8c%d8%a7-abg/" target="_blank">تست گازهای شریانی خون (ABG)</a> نیاز به نمونه ی خون شریانی (<em><strong>خونگیری شریانی یا Arterial Blood Sampling</strong></em>) هست. معمولاً برای تست ABG نمونه ی خون از شریان داخل مچ دست (شریان رادیال Radial Artery) گرفته می شود، ولی می توان نمونه گیری را از شریان کشاله ران (شریان فمورال Femoral Artery) و یا شریان داخل بازو و بالای آرنج (شریان براکیال Brachial Artery) نیز انجام داد. در ادامه با روش نمونه گیری خون شریانی از شریان رادیال آشنا خواهید شد.</font></h6><font face="Mihan-Nassim" size="2"> </font><h6><font face="Mihan-Nassim" size="2"><strong>قبل از نمونه گیری :</strong></font></h6><font face="Mihan-Nassim" size="2"> </font><ul><li> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="2">هویت بیمار را برای گرفتن نمونه ی خون تأیید کنید.</font></h6> </li><li> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="2">همیشه جزئیات اکسیژن درمانی و وضعیت تنفسی بیمار را ثبت و بررسی کنید.</font></h6> </li><li> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="2">حداقل ۲۰ دقیقه پس از هرگونه تغییر در اکسیژن درمانی صبر کرده و سپس نمونه گیری کنید (به جز در موارد ضروری)</font></h6> </li><li> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="2">به بیمار توضیح دهید که چرا این تست انجام می گیرد و نیز بیمار را در جریان عوارض احتمالی آن (شامل خونریزی، کبودی پوست، درد و …) قرار دهید و سپس با به دست آوردن رضایت بیماران هشیار، به ادامه ی فرایند نمونه گیری بپردازید.</font></h6> </li><li> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="2">وسایل ضروری مورد نیاز خونگیری را آماده کنید (سرنگ هپارینه همراه با درب، سوزن با گیج ۲۰ تا ۲۲، سیفتی باکس مخصوص اشیای تیز، گاز استریل) و البته پوشیدن روپوش و دستکش.</font></h6> <table style="height: 51px;" width="384"><tbody> <tr> <td style="width: 184px; text-align: center;"> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="2"><a href="http://atlaslab.ir/wp-content/uploads/2016/07/Equipment-required-for-measuring-arterial-blood-gases.jpg"><img class="aligncenter wp-image-785 size-medium" src="http://atlaslab.ir/wp-content/uploads/2016/07/Equipment-required-for-measuring-arterial-blood-gases-300x225.jpg" height="225" width="300"></a></font></h6> </td> <td style="width: 184px; text-align: center;"> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="2"><a href="http://atlaslab.ir/wp-content/uploads/2016/07/ABG-kit-contents.jpg"><img class="aligncenter wp-image-783 size-medium" src="http://atlaslab.ir/wp-content/uploads/2016/07/ABG-kit-contents-300x225.jpg" height="225" width="300"></a></font></h6> </td> </tr> <tr> <td style="width: 184px; text-align: center;"> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="2">وسایل مورد نیاز خونگیری شریانی</font></h6> </td> <td style="width: 184px; text-align: center;"> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="2">محتوای کیت ABG</font></h6> </td> </tr> </tbody></table> </li><li> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="2">شناسایی محل مناسب نمونه برداری با لمس شریان رادیال، براکیال و یا فمورال. نمونه برداری روتین از شریان رادیال می باشد.</font></h6> </li></ul><font face="Mihan-Nassim" size="2"> </font><h6><font face="Mihan-Nassim" size="2"><strong>نمونه برداری از شریان رادیال :</strong></font></h6><font face="Mihan-Nassim" size="2"> </font><ul><li> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="2">در ابتدا باید <a href="http://atlaslab.ir/2016/07/27/%d8%aa%d8%b3%d8%aa-%d8%a2%d9%84%d9%86/" target="_blank"><strong>تست آلن</strong></a> را برای اطمینان از خون رسانی کافی شریان اولنار به دست، انجام داد.</font></h6> </li><li> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="2">محل شریان رادیال را با لمس نبض پیدا کنید؛ محلی را انتخاب کنید که نبض برجسته تر و واضح تر است.</font></h6> </li><li> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="2">محل خونگیری را با الکل ضد عفونی کنید.</font></h6> </li><li> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="2">سرنگ را از هپارین خالی کنید (باید سطح داخلی سرنگ آغشته به هپارین باشد).</font></h6> </li><li> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="2">دستتان را بر روی دست بیمار گذاشته و سپس سرسوزن را با زاویه ۴۵ درجه به طوری که اریب سرسوزن به سمت بالا باشد، داخل رگ می بریم.</font></h6> </li><li> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="2">این کار را به آرامی انجام داده تا از خطر اسپاسم شریانی بکاهیم.</font></h6> </li><li> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="2">حداقل سرنگ را از ۳ میلی لیتر خون پر می کنیم.</font></h6> <table><tbody> <tr> <td style="text-align: center;" width="312"> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="2"><a href="http://atlaslab.ir/wp-content/uploads/2016/07/Remove-the-cap-from-the-needle.jpg"><img class="aligncenter wp-image-787 size-medium" src="http://atlaslab.ir/wp-content/uploads/2016/07/Remove-the-cap-from-the-needle-300x225.jpg" height="225" width="300"></a></font></h6> </td> <td style="text-align: center;" width="312"> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="2"><a href="http://atlaslab.ir/wp-content/uploads/2016/07/Prepare-to-insert-the-needle.jpg"><img class="aligncenter wp-image-682 size-medium" src="http://atlaslab.ir/wp-content/uploads/2016/07/Prepare-to-insert-the-needle-300x225.jpg" height="225" width="300"></a></font></h6> </td> </tr> <tr> <td style="text-align: center;" width="312"> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="2">۱ : سر سوزن را بر می داریم</font></h6> </td> <td style="text-align: center;" width="312"> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="2">۲ : آماده شدن برای خونگیری</font></h6> </td> </tr> <tr> <td style="text-align: center;" width="312"> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="2"><a href="http://atlaslab.ir/wp-content/uploads/2016/07/arterial-the-needle.jpg"><img class="aligncenter wp-image-758 size-medium" src="http://atlaslab.ir/wp-content/uploads/2016/07/arterial-the-needle-300x225.jpg" height="225" width="300"></a></font></h6> </td> <td style="text-align: center;" width="312"> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="2"><a href="http://atlaslab.ir/wp-content/uploads/2016/07/Place-the-needle-into-the-bung.jpg"><img class="size-medium wp-image-786 aligncenter" src="http://atlaslab.ir/wp-content/uploads/2016/07/Place-the-needle-into-the-bung-300x225.jpg" alt="" height="225" width="300"></a></font></h6> </td> </tr> <tr> <td style="text-align: center;" width="312"> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="2">۳ : در آوردن سوزن پس از خونگیری</font></h6> </td> <td style="text-align: center;" width="312"> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="2">۴ : زدن سوزن درون اسفنج (bung یا چوب پنبه)</font></h6> </td> </tr> </tbody></table> </li></ul><font face="Mihan-Nassim" size="2"> </font><h6> <font face="Mihan-Nassim" size="2">نکته : نمونه گیری خون شریانی (بخصوص از شریان رادیال) می تواند درد زیادی داشته باشد، بنابراین می توان قبل از نمونه برداری، میزان ۱ میلی لیتر لیدوکائین ۱ درصد را به صورت زیر جلدی تزریق کرد.</font></h6><font face="Mihan-Nassim" size="2"> </font><h6 style="text-align: center;"><font face="Mihan-Nassim" size="2"><a href="http://atlaslab.ir/wp-content/uploads/2016/07/Arteries-radial.jpg"><img class="aligncenter wp-image-759 size-full" src="http://atlaslab.ir/wp-content/uploads/2016/07/Arteries-radial.jpg" height="751" width="967"></a></font></h6><font face="Mihan-Nassim" size="2"> </font><h6><font face="Mihan-Nassim" size="2"><strong>پس از نمونه گیری خون شریانی :</strong></font></h6><font face="Mihan-Nassim" size="2"> </font><ul><li> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="2">پس از این که به میزان کافی نمونه ی خون به دست آمد، سرسوزن را در سیفتی باکس انداخته و محل نمونه گیری را به مدت حداقل ۵ دقیقه فشار دهید (تا زمانی که خونریزی متوقف شود).</font></h6> </li><li> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="2">پیستون سرنگ را فشار داده تا هوای سر سرنگ نیز خالی شود و اطمینان حاصل کنید که هیچ حباب هوایی درون نمونه وجود ندارد زیرا آن ها در نتیجه ی آزمایش تأثیر می گذارند. نمونه های پر از حباب هم فاقد ارزش بوده و باید دور ریخته شوند.</font></h6> </li><li> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="2">برای مخلوط شدن کامل نمونه ی خون با هپارین، چند بار به آرامی سرنگ را تکان می دهیم.</font></h6> </li><li> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="2">مواد آلوده و تیز را به درون سیفتی باکس (Safety Box) بیندازید.</font></h6> </li><li> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="2">لیبل نام و شماره ی بیمار را به سرنگ بچسبانید.</font></h6> </li><li> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="2">نمونه باید توسط دستگاه آنالایزر ABG به سرعت مورد آنالیز قرار گیرد. اگر زمان انتقال نمونه برای آنالیز کردن، بیش از ۱۰ دقیقه باشد، باید سرنگ را در محفظه ی یخ قرار داد.</font></h6> <table><tbody> <tr> <td style="text-align: center;" width="312"> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="2"><a href="http://atlaslab.ir/wp-content/uploads/2016/07/Remove-the-needle-from-the-syringe.jpg"><img class="size-medium wp-image-788 aligncenter" src="http://atlaslab.ir/wp-content/uploads/2016/07/Remove-the-needle-from-the-syringe-300x225.jpg" alt="" height="225" width="300"></a></font></h6> </td> <td style="text-align: center;" width="312"> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="2"><a href="http://atlaslab.ir/wp-content/uploads/2016/07/Safetly-discard-the-needle-into-the-sharps-bin.jpg"><img class="size-medium wp-image-789 aligncenter" src="http://atlaslab.ir/wp-content/uploads/2016/07/Safetly-discard-the-needle-into-the-sharps-bin-300x225.jpg" alt="" height="225" width="300"></a></font></h6> </td> </tr> <tr> <td style="text-align: center;" width="312"> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="2">۱ : سرسوزن را از سرنگ جدا می کنیم</font></h6> </td> <td style="text-align: center;" width="312"> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="2">۲ : آن را به درون سیفتی باکس انداخته</font></h6> </td> </tr> <tr> <td style="text-align: center;" colspan="2" width="623"> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="2"><a href="http://atlaslab.ir/wp-content/uploads/2016/07/Cap-the-syringe.jpg"><img class="size-medium wp-image-784 aligncenter" src="http://atlaslab.ir/wp-content/uploads/2016/07/Cap-the-syringe-300x225.jpg" alt="" height="225" width="300"></a></font></h6> </td> </tr> <tr> <td style="text-align: center;" colspan="2" width="623"> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="2">۳ : درپوش سرنگ را می گذاریم</font></h6></td></tr></tbody></table></li></ul><font face="Mihan-Nassim" size="2"> </font> text/html 2016-08-05T05:30:59+01:00 laboratory67na.mihanblog.com navid akbari نکات تست آنالیز ادرار http://laboratory67na.mihanblog.com/post/193 <div itemprop="description" class="entry-content inside_single"> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="3"><span style="color: #ff00ff;">نکات تست آنالیز ادرار</span></font></h6> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="3"><span style="color: #ff00ff;"><strong>RBC و WBC در رسوب ادراری :</strong></span></font></h6> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="3">شکل زیر گلبول های قرمز و سفید را در رسوب ادراری نشان می دهد. <span style="color: #ff9900;">فلش بالایی WBC</span> و <span style="color: #ff0000;">فلش پایینی RBC</span> می باشد.</font></h6> <h6 style="text-align: center;"><font face="Mihan-Nassim" size="3"><img class="aligncenter wp-image-403 size-full" src="http://atlaslab.ir/wp-content/uploads/2016/02/RBC-and-WBC-in-Urine-Sediment.jpg" height="490" width="728"></font></h6> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="3"><span style="color: #ff00ff;"><strong>باکتری در رسوب ادراری :</strong></span></font></h6> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="3">باکتری ها زمانی قابلیت شناسایی در <span style="color: #00ffff;">رسوب رنگ نشده ی ادراری</span> را دارند که در تعداد کافی، همراه با <span style="color: #00ffff;">شکل میله ای خاص</span> خود باشند. این مورد بیشتر برای<span style="color: #00ffff;"> باسیل ها</span> انجام شده تا کوکسی ها. در تصویر زیر باکتری های میله ای (برخی تجمع یافته) به همراه WBC در رسوب ادراری دیده می شوند.</font></h6> <h6 style="text-align: center;"><font face="Mihan-Nassim" size="3"><img class="aligncenter wp-image-395 size-full" src="http://atlaslab.ir/wp-content/uploads/2016/02/1508053.jpg" height="313" width="376"></font></h6> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="3"><span style="color: #ff00ff;"><strong>برخی از آرتیفکت های رایج و اجسام یافت شده در آنالیز ادرار :</strong></span></font></h6> <h6 style="text-align: center;"><font face="Mihan-Nassim" size="3"><img class="aligncenter wp-image-397 size-full" src="http://atlaslab.ir/wp-content/uploads/2016/02/Few-common-Artifacts-and-elements-in-Urinalysis-e1459647202821.jpg" height="540" width="647"></font></h6> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="3">A : مو</font></h6> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="3">B : دانه گرده</font></h6> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="3">C : پودر تالک (Talcum powder)</font></h6> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="3">D : حباب هوا</font></h6> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="3">E : قطرات چربی</font></h6> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="3">F : الیاف پارچه</font></h6> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="3"><span style="color: #ff00ff;"><strong>مخمر در رسوب ادراری :</strong></span></font></h6> <h6 style="text-align: center;"><font face="Mihan-Nassim" size="3"><img class="aligncenter wp-image-417 size-full" src="http://atlaslab.ir/wp-content/uploads/2016/02/YEAST-in-urine-sediment.jpg" height="274" width="403"></font></h6> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="3"><span style="color: #ff00ff;"><strong>عناصر تشکیل دهنده ی آنالیز ادرار :</strong></span></font></h6> <h6 style="text-align: center;"><font face="Mihan-Nassim" size="3"><img class="aligncenter wp-image-406 size-full" src="http://atlaslab.ir/wp-content/uploads/2016/02/Urinalysis-Elements-570x474.jpg" height="474" width="570"></font></h6> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="3"><span style="color: #ff00ff;"><strong>کریستال های نشاسته زیر میکروسکوپ (آرتیفکت) :</strong></span></font></h6> <h6 style="text-align: center;"><font face="Mihan-Nassim" size="3"><img class="aligncenter wp-image-405 size-full" src="http://atlaslab.ir/wp-content/uploads/2016/02/Starch-crystals.jpg" height="640" width="800"></font></h6> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="3"><span style="color: #ff00ff;"><strong>کریستال های ایندیناویر (Indinavir) در ادرار :</strong></span></font></h6> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="3">ایندیناویر به همراه داروهای دیگری برای درمان عفونت ناشی از ویروس HIV استفاده می شود. کریستال های ایندیناویر به اشکال صفحات مستطیلی صاف، فن شکل (fan-shaped) و خطوط منشعب شده از مرکز می باشند.</font></h6> <h6 style="text-align: center;"><font face="Mihan-Nassim" size="3"><img class="aligncenter wp-image-399 size-full" src="http://atlaslab.ir/wp-content/uploads/2016/02/Indinavir-Crystals.png" height="439" width="660"></font></h6> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="3"><span style="color: #ff00ff;"><strong>دلایل نتایج مثبت کاذب و منفی کاذب در آنالیز ادرار :</strong></span></font></h6> <table style="height: 109px;" width="606"><tbody> <tr> <td style="text-align: center;"> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="3"><span style="color: #ff00ff;">تست نواری</span></font></h6> </td> <td style="text-align: center;"> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="3"><span style="color: #00ffff;">مثبت کاذب</span></font></h6> </td> <td style="text-align: center;"> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="3"><span style="color: #ff99cc;">منفی کاذب</span></font></h6> </td> </tr> <tr> <td style="text-align: center;"> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="3"><span style="color: #ff00ff;">بیلی روبین</span></font></h6> </td> <td> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="3"><span style="color: #00ffff;">فنازوپیریدین (Phenazopyridine) / پیریدیوم (Pyridium)</span></font></h6> </td> <td> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="3"><span style="color: #ff99cc;">کلرپرومازین (Chlorpromazine) یا Thorazine</span></font></h6> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="3"><span style="color: #ff99cc;">سلنیوم (Selenium)</span></font></h6> </td> </tr> <tr> <td style="text-align: center;"> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="3"><span style="color: #ff00ff;">خون</span></font></h6> </td> <td> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="3"><span style="color: #00ffff;">کم آبی (دهیدراتاسیون)، ورزش، هموگلوبینوری، خون قاعدگی، میوگلوبینوری</span></font></h6> </td> <td> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="3"><span style="color: #ff99cc;">کاپتوپریل (captopril) یا کاپوتن (capoten)</span></font></h6> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="3"><span style="color: #ff99cc;">وزن مخصوص افزایش یافته</span></font></h6> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="3"><span style="color: #ff99cc;">pH&lt;5.1</span></font></h6> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="3"><span style="color: #ff99cc;">پروتئینوری</span></font></h6> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="3"><span style="color: #ff99cc;">ویتامین C</span></font></h6> </td> </tr> <tr> <td style="text-align: center;"> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="3"><span style="color: #ff00ff;">گلوکز</span></font></h6> </td> <td> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="3"><span style="color: #00ffff;">لوودوپا (Levodopa) یا لارادوپا (Larodopa)</span></font></h6> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="3"><span style="color: #00ffff;">کتون</span></font></h6> </td> <td> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="3"><span style="color: #ff99cc;">وزن مخصوص افزایش یافته</span></font></h6> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="3"><span style="color: #ff99cc;">اوریک اسید</span></font></h6> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="3"><span style="color: #ff99cc;">ویتامین C</span></font></h6> </td> </tr> <tr> <td style="text-align: center;"> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="3"><span style="color: #ff00ff;">کتون</span></font></h6> </td> <td> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="3"><span style="color: #00ffff;">ادرار اسیدی</span></font></h6> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="3"><span style="color: #00ffff;">وزن مخصوص افزایش یافته</span></font></h6> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="3"><span style="color: #00ffff;">مسنا (mesna) یا Mesnex</span></font></h6> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="3"><span style="color: #00ffff;">فنول فتالئین</span></font></h6> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="3"><span style="color: #00ffff;">برخی از متابولیت داروها (مثل لوودوپا)</span></font></h6> </td> <td> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="3"><span style="color: #ff99cc;">تأخیر در بررسی ادرار</span></font></h6> </td> </tr> </tbody></table> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="3"><span style="color: #ff00ff;"><strong>باکتری، سلول های اپی تلیال و گلبول های سفید در رسوب ادراری :</strong></span></font></h6> <h6 style="text-align: center;"><font face="Mihan-Nassim" size="3"><img class="aligncenter wp-image-396 size-full" src="http://atlaslab.ir/wp-content/uploads/2016/02/Bacteria-transitional-epithelial-cells-and-white-blood-cells.jpg" height="490" width="728"></font></h6> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="3"><span style="color: #ff00ff;"><strong>چگونگی گزارش گلبول های سفید در تست آنالیز ادرار :</strong></span></font></h6> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="3">ادرار نرمال می تواند دارای ۲ تا ۵ عدد WBC در هر فیلد میکروسکوپ باشد. گلبول های سفید موجود در ادرار را می توان طبق یک نسبت مشخص گزارش کرد :</font></h6> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="3">+۱&nbsp; : شامل ۶ تا ۲۰ گلبول سفید</font></h6> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="3">+۲&nbsp; : شامل ۲۱ تا ۵۰ عدد گلبول سفید</font></h6> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="3">+۳&nbsp; : بالای ۵۰ عدد و کمتر از حد فشرده شده گلبول ها</font></h6> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="3">+۴&nbsp; : خیلی زیاد در حد فشردگی</font></h6> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="3">در بعضی از آزمایشگاه ها میزان بالاتر از ۵۰ عدد گلبول سفید شمارش شده در هر فیلد میکروسکوپ را TNTC به معنای too numerous to count (گلبول سفید بیش از حد) گزارش می کنند.</font></h6> <h6 style="text-align: center;"><font face="Mihan-Nassim" size="3"><img class="aligncenter wp-image-398 size-full" src="http://atlaslab.ir/wp-content/uploads/2016/02/How-we-report-white-blood-cells-count-in-urinalysis-e1459646688261.png" height="482" width="458"></font></h6> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="3"><span style="color: #ff00ff;"><strong>سلول های اپیتلیال سنگفرشی در رسوب ادراری :</strong></span></font></h6> <h6><font face="Mihan-Nassim" size="3">این سلول ها اغلب در ادرار وجود دارند. آن ها بزرگ و دارای شکل نامنظم به همراه هسته ی کوچک و سیتوپلاسم گرانولار هستند.</font></h6> <h6 style="text-align: center;"><font face="Mihan-Nassim" size="3"><img class="aligncenter wp-image-404 size-full" src="http://atlaslab.ir/wp-content/uploads/2016/02/Squamous-epithelial-cells-arrows.png" height="215" width="291"></font></h6> </div><font face="Mihan-Nassim" size="3"> </font> text/html 2016-08-05T05:28:09+01:00 laboratory67na.mihanblog.com navid akbari C-Reactive Protein (CRP) Test http://laboratory67na.mihanblog.com/post/191 <h6><font face="Mihan-Iransans" size="2"><strong><em><span style="color: #e32d76;">تست CRP</span></em></strong></font></h6><font face="Mihan-Iransans" size="2"> </font><h6><font face="Mihan-Iransans" size="2"><strong><em><span style="color: #e32d76;">C-Reactive Protein (CRP) Test</span></em></strong></font></h6><font face="Mihan-Iransans" size="2"> </font><h6><font face="Mihan-Iransans" size="2">CRP یا C-Reactive Protein یا پروتئین واکنشگر C ، پروتئینی است که کبد در پاسخ به التهاب می سازد.<br> افزایش میزان CRP در خون می تواند نشان دهنده ی وقوع یک فرایند التهابی در بدن باشد. التهاب به خودی خود مشکل عمده ای محسوب نمی شود ولی می تواند نشان دهنده ی وقوع دیگر بیماری ها باشد مانند عفونت، آرتریت، نارسایی کلیه و پانکراتیت.<br><strong><em>تست CRP</em></strong> عنوان یک تست خونی است که میزان پروتئین واکنشگر C را اندازه گیری می کند. این پروتئین میزان سطوح عمومی التهاب را در بدن نشان می دهد. سطوح بالای CRP نشانگر عفونت ها و بسیاری از بیماری های طولانی مدت می باشد ولی این تست نمی تواند نشان دهد که التهاب در کجا رخ داده و دلیلش چیست. بنابراین تست های دیگری نیاز هست تا علت و محل التهاب تشخیص داده شود.</font></h6><font face="Mihan-Iransans" size="2"> </font><h6> <font face="Mihan-Iransans" size="2"><span style="color: #e32d76;"><strong>چرا این تست انجام می گیرد ؟</strong></span><br> – بررسی وجود عفونت پس از عمل جراحی. به طور معمول میزان CRP در طی مدت ۲ تا ۶ ساعت عمل جراحی افزایش می یابد و تا روز سوم پس از عمل جراحی پایین می آید. اگر میزان CRP پس از گذشت ۳ روز از عمل جراحی همچنان بالا بماند، می تواند نشان دهنده ی وجود عفونت باشد.<br> – شناسایی و پیگیری عفونت ها و بیماری هایی که باعث التهاب می شوند مانند :<br> سرطان غدد لنفاوی (لنفوم)<br> بیماری های خودایمنی مانند لوپوس<br> تورم دردناک رگ های خونی در سر و گردن (آرتریت سلول ژانت یا غول آسا giant cell arteritis)<br> آرتریت روماتوئید (rheumatoid arthritis)<br> تورم و خونریزی روده ها (بیماری التهابی روده inflammatory bowel disease)<br> عفونت استخوان (استئومیلیت osteomyelitis)<br> – بررسی و پیگیری درمان . میزان CRP سریعاً افزایش می یابد و در صورتیکه فرد به درمان پاسخ دهد، به سرعت به حالت طبیعی بازمی گردد.</font></h6><font face="Mihan-Iransans" size="2"> </font><h6><font face="Mihan-Iransans" size="2">نوع مخصوصی از تست CRP به نام <span style="color: #ff6600;"><strong>تست CRP با حساسیت بالا (high-sensitivity CRP test or hs-CRP)</strong></span> وجود دارد که کمک کننده ی تشخیص میزان ریسک افراد در ابتلا به سکته ی مغزی و حملات قلبی می باشد. هنوز به طور مشخص ارتباط میان hs-CRP و خطر ابتلا به سکته ی مغزی و حملات قلبی معلوم نشده است ولی سطح بالای آن می تواند نشان دهنده ی آن باشد که دیواره ی عروق ملتهب می باشد. همین می تواند عاملی برای آسیب رساندن به عروق و افزایش خطر ابتلای افراد به سکته ی مغزی و حملات قلبی باشد.<br> نکته : تست CRP با حساسیت بالا (hs-CRP) میزان بسیار کم CRP را در خون اندازه گیری می کند. این تست برای پیدا کردن خطر ابتلا به مشکلات قلبی مفید است مخصوصاً زمانی که با ریسک فاکتورهای دیگری مانند کلسترول بالا، سن بالا، فشار خون بالا و سیگار کشیدن همراه باشد.</font></h6><font face="Mihan-Iransans" size="2"> </font><h6><font face="Mihan-Iransans" size="2"><span style="color: #00ffff;"><a style="color: #00ffff;" href="http://atlaslab.ir/2016/06/22/%d8%aa%d8%b3%d8%aa-hs-crp/">اطلاعات بیشتر در مورد تست hs-CRP یا تست CRP با حساسیت بالا</a></span></font></h6><font face="Mihan-Iransans" size="2"> </font><h6> <font face="Mihan-Iransans" size="2"><span style="color: #e32d76;"><strong>چگونه برای این تست باید آماده شد ؟</strong></span><br> آمادگی خاصی برای تست CRP لازم نیست. ممکن است از شما خواسته شود برای انجام این تست چند ساعت ناشتا باشید.<br> در صورت مصرف دارو، آن را با پزشک خود درمیان بگذارید زیرا بعضی از داروها می توانند نتیجه ی تست را تغییر دهند.</font></h6><font face="Mihan-Iransans" size="2"> </font><h6> <font face="Mihan-Iransans" size="2"><span style="color: #e32d76;"><strong>نتایج تست :</strong></span><br><span style="color: #ff6600;">میزان نرمال CRP :</span><br> کمتر از ۱ میلی گرم در دسی لیتر یا کمتر از ۱۰ میلی گرم در لیتر<br><span style="color: #ff6600;">میزان نرمال CRP با حساسیت بالا (hs-CRP) :</span><br> کمتر از ۰٫۱ میلی گرم در دسی لیتر یا کمتر از ۱ میلی گرم در لیتر</font></h6><font face="Mihan-Iransans" size="2"> </font><h6><font face="Mihan-Iransans" size="2"><span style="color: #e32d76;"><strong>ارتباط میان سطح hs-CRP و خطر ابتلا به بیماری قلبی :</strong></span></font></h6><font face="Mihan-Iransans" size="2"> </font><table height="164" width="530"><tbody> <tr> <td> <h6><font face="Mihan-Iransans" size="2"><span style="color: #00ffff;">کمتر از ۱ میلی گرم در لیتر</span></font></h6> </td> <td> <h6><font face="Mihan-Iransans" size="2"><span style="color: #cc99ff;">خطر پایین</span></font></h6> </td> </tr> <tr> <td> <h6><font face="Mihan-Iransans" size="2"><span style="color: #00ffff;">بین ۱ تا ۳ میلی گرم در لیتر</span></font></h6> </td> <td> <h6><font face="Mihan-Iransans" size="2"><span style="color: #cc99ff;">خطر متوسط</span></font></h6> </td> </tr> <tr> <td> <h6><font face="Mihan-Iransans" size="2"><span style="color: #00ffff;">بیشتر از ۳ میلی گرم در لیتر</span></font></h6> </td> <td> <h6><font face="Mihan-Iransans" size="2"><span style="color: #cc99ff;">خطر بالا</span></font></h6> </td> </tr> </tbody></table><font face="Mihan-Iransans" size="2"> </font><h6><font face="Mihan-Iransans" size="2">نکته : میزان CRP در مواردی که فرد در نیمه ی دوم بارداری است و یا از قرص های ضد بارداری استفاده می کند و نیز در افرادی هم که دارای درمان جایگزینی هورمونی هستند (مانند استروژن) ،افزایش نشان می دهد. مصرف سیگار نیز باعث افزایش CRP می گردد. در افرادی که چاق هستند هم افزایش میزان CRP دیده شده است.</font></h6><font face="Mihan-Iransans" size="2"> </font><h6><font face="Mihan-Iransans" size="2"><span style="color: #e32d76;"><strong>نتایج این تست به چه معناست ؟</strong></span></font></h6><font face="Mihan-Iransans" size="2"> </font><h6><font face="Mihan-Iransans" size="2">به طور معمول باید سطح CRP در خون پایین باشد. افزایش میزان CRP در خون نشان دهنده ی وجود التهاب است (ولی همان طور که قبلاً گفته شد محل و علت آن مشخص نیست) . در افراد مشکوک به عفونت باکتریایی شدید، میزان بالای CRP تأیید کننده ی آن است. در افرادی که مبتلا به بیماری های التهابی مزمن هستند، سطح بالای CRP نشان دهنده ی آن است که درمان موفقیت آمیز نبوده است. اگر میزان CRP در ابتدا بالا باشد و سپس کاهش یابد به معنای آن است که التهاب یا عفونت کاهش یافته و یا به درمان پاسخ داده است.</font></h6><font face="Mihan-Iransans" size="2"> </font> text/html 2016-07-02T22:34:00+01:00 laboratory67na.mihanblog.com navid akbari چرا آزمایش مغز استخوان انجام می شود http://laboratory67na.mihanblog.com/post/190 چرا آزمایش مغز استخوان انجام می شود آزمایش مغز استخوان اطلاعات فراوانی درباره وضعیت سلول های خونی بیمار ارائه می نماید . نمونه برداری از مغز استخوان مغز استخوان یك بافت اسفنجی است كه داخل استخوان های شما قرار دارد. مغز استخوان شامل یك قسمت مایع و یكقسمت جامد است. در آزمایش مغز استخوان از هر دو قسمت آن نمونه برداری می شود. برای آن كه درک بهتری از موضوع داشته باشید، مغز استخوان را اسفنج خیسی تصور كنید. پزشك می تواند هم از آب اسفنج نمونه‌برداری كندو هم تكه ای از خود اسفنج را از آن جدا سازد. آزمایش مغز استخوان را نیز می‌توان به همین ترتیب تصور نمود . چرا آزمایش مغز استخوان انجام می شود ؟ آزمایش مغز استخوان اطلاعات فراوانی درباره وضعیت سلول های خونی بیمار ارائه می نماید . اغلب خونی كه از رگ بیمار گرفته می شود اطلاعات كافی درمورد وضعیت سلامتی وی دراختیار پزشك قرار می دهد. اما اگر نتایج آزمایش خون طبیعی نبود یا جزئیات كافی در اختیار پزشك قرار ندهد، ممكن است بررسی بیشتری مورد نیاز باشد؛ به همین دلیل، پزشك مغز استخوان بیمار را مورد آزمایش می‌دهد. از آن جا که مغز استخوان كارخانة اصلی تولید سلول های خونی است، سرشار از سلول های جوان است. از این رو، آزمایش مغز استخوان تصویر كاملی از انواع، مقدار و شرایط این سلول های خونی جدید ارائه می دهد . پزشك به دلایل زیر ممكن است دستور بررسی مغز استخوان بیمار را صادر می‌کند: تشخیص قطعی بیماری بررسی مرحلة پیشرفت بیماری كنترل وضعیت درمان بیماری آماده‌سازی بیمار برای آزمایش مغز استخوان آزمایش مغز استخوان معمولاً به طور سرپایی انجام می شود، اما گاهی هم ممكن است لازم است بیمار را در بیمارستان بستری نمایند. از آنجا كه آزمایش مغز اسخوان ممكن است كمی دردناك باشد، لازم است برای كاهش درد، از بیحسی موضعی استفاده شود. در این روش بیمار کاملا هشیار است، اما ناحیه ای كه قرار است از آن نمونه برداری شود، با استفاده از دارو بیحس می‌شود. درصورتی كه بیمار نسبت به هر دارویی حساسیت دارد، باردار است یا داروی دیگری دریافت می‌کند، لازم است ‌پزشك و تیم درمان را جریان قرار دهد. آزمایش مغز استخوان می‌تواند دربیمارستان، درمانگاه یا مطب پزشك قابل انجام است. نمونه مغز استخوان معمولاً از استخوان لگن (جایی كه خار خاصره نامیده می شود) برداشته می‌شود. در شیرخواران، نمونه از استخوان ساق پا درست زیر زانو گرفته می شو . بعد از آزمایش چه کارهایی باید انجام داد ؟ بعد از انجام آزمایش، به منظور به حداقل رساندن خطر خونریزی، یك پانسمان فشاری بزرگ روی محل نمونه برداری قرار داده می شود. لازم است بیمار لااقل 15 دقیقه به پشت دراز کشد تاوزن وی روی محل نمونه برداری فشار وارد كند. سپس اگر خونریزی وجود نداشت، می تواند از جا برخاسته و مرخص شود . ممكن است محل نمونه‌برداری به مدت یك هفته یا بیشتر بعد از انجام آزمایش، احساس درد یا ناراحتی خفیف داشته باشد. در این صورت، پزشک می‌تواند برای بیمار مسکن تجویز نماید. اما درد بدون استفاده از دارو – مثلا قرار دادن كمپرس سرد در محل یا انجام ورزش‌های سبك مانند پیاده‌روی- نیز قابل كنترل است. مراقبت از محل نمونه برداری بهتر است پانسمان فشاری تا 24 ساعت بعد از آزمایش روی محل باقی بماند و در این مدت بیمار از رفتن به حمام خودداری کند. اما پس از آن، خیس شدن محل نمونه برداری و برداشتن پانسمانمانعی ندارد. با این حال، بهتر است بعد از استحمام یك پانسمان كوچك روی آن گذاشته شود . كمی خونریزی از محل نمونه برداری طبیعی است، ولی اگر خونریزی پانسمان را کاملا خیس كرد یا با فشار مستقیم بر روی محل نمونه برداری خونریزی متوقف نشد، لازم است تیم درمان سریعا در جریان قرار گیرد. موارد دیگری كه لازم است در صورت مشاهده با تیم درمان تماس گرفته شود، عبارتند از : تب بدتر شدن درد یا احساس ناراحتی شدید تورم ناحیه نمونه‌برداری قرمزی شدید و ترشح از ناحیه نمونه برداری هرچند شروع فعالیت‌های عادی بیمار پس از آزمایش مغز استخوان بلامانع است، اما بهتر است آن از انجام فعالیت یا ورزش های سنگین در 24 ساعت اول خودداری كند. بدین ترتیب، احتمال خونریزی به حداقل خواهد رسید. text/html 2016-07-02T22:33:00+01:00 laboratory67na.mihanblog.com navid akbari تست سنجش تراکم استخوان http://laboratory67na.mihanblog.com/post/189 تست سنجش تراکم استخوان برای تراکم مواد معدنی استخوان آزمون ( BMD ) استفاده می شود این تست برای تشخیص پوکی استخوان، مشاهده تاثیر دارو در پوکی استخوان و پیش بینی خطر شکستگی استخوان در آینده از این تست استفاده می شود. اگر شما یک افزایش خطر ابتلا به پوکی استخوان دارید باید آزمایش مواد معدنی استخوان و یا غربالگری را انجام دهید. زنان 65 ساله یا مسن تر و مردان با سن 70 ساله یا مسن تر، بیشتر به پوکی استخوان گرفتار می شوند. مواردی که سبب افزایش خطر پوکی استخوان می شود: زنان زیر 65 سال و مردان سنین 50 تا 70 سال در معرض خطر پوکی استخوان هستند در صورتی که: استخوان شکسته ناشی از فعالیت های عادی، مانند سقوط از ارتفاع ایستاده یا پایین تر ( شکستگی ) آرتریت روماتوئید مزمن، بیماری مزمن کلیوی، اختلالات خوردن یائسگی زودرس ( یا از علل طبیعی و یا عمل جراحی ) تاریخچه درمان هورمونی سرطان پروستات و سرطان پستان کاهش قابل توجهی از قد به علت شکستگی های فشرده سازی پشت سیگار کشیدن سابقه خانوادگی قوی از پوکی استخوان داروهای کورتیکواستروئید ( پردنیزون، متیل پردنیزولون ) هر روز به مدت بیش از 3 ماه مصرف هورمون تیروئید جایگزین مصرف سه بار یا بیشتر الکل در روز برای اغلب روزها در حال حاضر توصیه می شود هر 2 سال BMD انجام شود. تراکم مواد معدنی استخوان (BMD ) نشان می دهد چه مقدار کلسیم و دیگر مواد معدنی در منطقه ای از استخوان وجود دارد. این آزمون به پزشکان در تشخیص پوکی استخوان و پیش بینی خطر شکستگی استخوان کمک می کند. چگونه آزمون BMD انجام می شود: آزمایش تراکم استخوان را می توان به شیوه های مختلف انجام می شود دقیق و رایج ترین تست با استفاده از توانایی جذب اشعه ایکس با اسکن DEXA ( با استفاده از اشعه ایکس با دوز پایین ) اشعه آن کمتر از اشعه ایکس در هنگام گرفتن عکس قفسه سینه است. دو نوع اسکنDEXA وجود دارد: DEXAمرکزی - روی یک میز نرم می خوابید اسکنر از بالای ستون فقرات تحتانی و لگن شما عبور می کند معمولا نیازی به لخت شدن نمی باشد این اسکن بهترین آزمون برای پیش بینی خطر شکستگی است . DEXA محیطی ( p-DEXA ) - این ماشین کوچک تراکم استخوان را در مچ دست، انگشتان، ساق پا و یا پاشنه پا اندازه گیری این دستگاه ها در مطب پزشکان، داروخانه ها، مراکز خرید و در مراکز سلامتی وجود دارد. تفسیر تست تراکم استخوان: نتایج نرمال نتایج آزمون معمولا به صورت یک T-score و Z-score گزارش می شود. T-score مقایسه تراکم استخوان با زنان جوان سالم است. z Z-score مقایسه تراکم استخوان با مردم هم سن، جنس و نژاد شما است. با هر نمره، یک عدد منفی وجود دارد و به این معنی است که شما استخوان نازک تر از متوسط دارید هر چه آن شماره منفی تر باشد خطر ابتلا به شکستگی استخوان بالاتر است. محدوده نرمال T - score 1- و 0 یا بالاتر ( مثبت تر ) است. اگر T- score شما بین 1- و 2.5 - باشد مراحل اولیه از دست دادن استخوان (استئوپنی) وجود دارد. اگر T- score شما در زیر 2.5 - ( عدد منفی تر باشد ) احتمال پوکی استخوان بالاتر است. تفسیر Z - score تست BMD شما ممکن است با افراد دیگر از سن، جنس، نژاد مقایسه شود. این Z- score نامیده می شود. منفی ( - ) ارزش بدان معنی است که استخوان های شما را نازک تر (تراکم استخوان پایین تر) و ضعیف تر از بسیاری از افراد در گروه سنی خود است. مثبت ( + ) مقدار مثبت بدان معنی است که استخوان های شما را ضخیم تر و قوی تر از بسیاری از افراد در گروه سنی خود است. مشکلاتی که ارزش تست BMD را کاهش می دهد عبارتند از: برخی از داروها. سرطان، مانند میلوم متعدد. سندرم کوشینگ ، پرکاری تیروئید، هیپرپاراتیروئیدیسم. بیماری های ستون فقرات، مانند اسپوندیلیت انکیلوزان. یائسگی زودرس. کمبود ویتامین D. text/html 2016-07-02T22:32:00+01:00 laboratory67na.mihanblog.com navid akbari اندازه‌گیری تراکم استخوان http://laboratory67na.mihanblog.com/post/188 اندازه‌گیری تراکم استخوان تراکم استخوان چیست؟ از ابتدای تشکیل جنین به تدریج کلسیم در استخوان ها رسوب می کند و در زمان رسیدن به سن بلوغ و جوانی در بیست سالگی، استخوان ها کاملا متراکم می شوند. چه عواملی در تراکم استخوان موثر است؟ ژنتیک و میزان فعالیت بدنی مهم ترین عامل تعیین تراکم استخوان است. بعد از این دو عامل میزان مصرف کلسیم و ویتامین دی نیز در متراکم کردن استخوان موثر است. به عبارت دیگر کسانی که ورزش را در سنین کودکی شروع کنند و تغذیه پر از لبنیات داشته باشند، ذخیره بیشتری از استخوان متراکم را در ابتدای جوانی خواهند داشت. پس از این که استخوان ها در سن جوانی متراکم شدند، شروع به پوک شدن می کنند. اینجا هم در کاهش سیر نزولی تراکم استخوان، ورزش، مصرف کلسیم و ویتامین D موثر است. به این ترتیب کسانی که ورزش منظم و مداوم می کنند، هم استخوان های متراکم تری خواهند داشت و هم سیر پوک شدن استخوان در بدن آنها کند خواهد بود. درمان پوکی استخوان زمانی انجام می شود که آزمایش سنجش تراکم استخوان نشان دهنده پوکی استخوان باشد چگونه تراکم استخوان اندازه گیری می شود؟ برای سنجش تراکم استخوان راه های متفاوتی وجود دارد، ولی رایج ترین روش آن، استفاده از روش DEXA است. DEXA که مخفف عبارت Dual Energy X-ray Absorptiometry است، روشی است که از اشعه ایکس برای سنجش تراکم استخوان استفاده می کند. در این روش از دو منبع، اشعه ایکس به سمت استخوانی که قصد سنجش تراکم آن را دارند فرستاده می شود. مقداری از اشعه توسط استخوان جذب شده و مقداری از آن از استخوان عبور کرده و از سمت دیگر بدن خارج می شود. مقدار هر کدام از این دو اشعه بعد از خروج از بدن توسط یک گیرنده اندازه گیری می شود. هر چه تراکم استخوانی بیشتر باشد (به این معنی که خلل و فرج و فضاهای خای ریز داخل استخوان کمتر باشند) مقدار بیشتری از اشعه ایکس را جذب کرده و اجازه عبور اشعه کمتری را می دهد و مقدار اشعه کمتری به گیرنده می رسد. اشعه دریافتی توسط گیرنده یا دتکتور Detector به یک کامپیوتر رفته و در آنجا مقیاس مقدار اشعه به مقیاس میزان تراکم استخوان تبدیل می شود. استفاده از دو منبع اشعه ایکس به منظور دقیق تر کردن اندازه گیری است. دو نوع دستگاه اسکن برای سنجش تراکم استخوان وجود دارد: اسکنرهای مرکزی و اسکنرهای محیطی. در دستگاه های اسکنر مرکزی تراکم استخوان های مرکز بدن یعنی ستون مهره و لگن بررسی شده و در دستگاه های اسکنر محیطی تراکم استخوان های محیطی تر مانند مچ دست، مچ پا و انگشتان بررسی می شود. در اسکنر های مرکزی ابتدا بیمار بر روی تخت دستگاه به پشت دراز می کشد و از او خواسته می شود که در حین انجام تست بی حرکت باشد. سپس دتکتور یا اسکنر Scanner دستگاه بر روی قسمتی از بدن که قصد اندازه گیری تراکم استخوان آن را دارند قرار گرفته و یک منبع اشعه ایکس پرتو را به سمت استخوان هدف می تاباند. این استخوان معمولا ستون مهره یا مفصل ران در ناحیه لگن است. این استخوان ها محل هایی هستند که بیش از بقیه استخوان ها بر اثر پوکی استخوان دچار شکستگی می شوند. اسکن یا سنجش تراکم استخوان حدود 10 تا 20 دقیقه طول می کشد. اسکنر های محیطی کوچک تر و سبک تر بوده و استفاده از آنها راحت تر است. برای انجام تست سنجش تراکم استخوان نیاز به آمادگی خاصی وجود ندارد. در خانم های 65 ساله و بالاتر بهتر است تراکم استخوان سنجش شود چه زمانی تراکم استخوان را باید اندازه بگیریم؟ سنجش تراکم استخوان بیشتر در کسانی استفاده می شود که در معرض خطر ابتلا به استئوپروز یا پوکی استخوان هستند. از آن جا که در خانم ها پس از یائسگی تراکم استخوان کم می شود و پس از شصت و پنج سالگی احتمال شکستگی به دلیل پوکی استخوان وجود دارد، در خانم های 65 سال و بالاتر بهتر است تراکم استخوان سنجش شود. از موارد دیگری که این آزمایش توصیه می شود، شامل خانم هایی است که خیلی زود یائسه شده اند و کسانی که کورتون به مدت طولانی استفاده کرده اند. در مواردی که استخوان ها با ضربه کوچکی شکسته شوند، مثلا وقتی با یک زمین خوردن ساده استخوان لگن می شکند، باید به پوکی استخوان شک و تراکم استخوان را اندازه گیری کرد. پوکی استخوان در ابتدا هیچ علامتی ندارد، ولی می تواند موجب افزایش خطر شکستگی استخوان شود. پس در موارد زیر توصیه می شود که از سنجش تراکم استخوان استفاده شود: - بروز شکستگی استخوان بعد از یک ضربه خفیف - ایجاد قوز در کمر به علت شکستگی های مکرر مهره - مصرف کورتون به مدت طولانی ( مصرف این دارو موجب پوکی استخوان می شود) - بروز یائسگی زودرس در سنین کمتر از 45 سال - آمنوره یا قطع پریود های قاعدگی قبل از یائسگی به مدت بیش از یک سال - وجود بیماری های همراه با پوکی استخوان مانند روماتیسم مفصلی و یا بیماری سلیاک - سابقه وجود شکستگی لگن در خانواده مادری - کم بودن شدید وزن به صورتی که BMI کمتر از 19 باشد. درمان پوکی استخوان درمان پوکی استخوان زمانی انجام می شود که آزمایش سنجش تراکم استخوان نشان دهنده پوکی استخوان باشد. با این حال با داروهایی مثل آلندرونات که به صورت قرص های روزانه یا هفتگی وجود دارد، یا با تزریق آمپول های مشابه که به صورت ماهانه انجام خواهد شد، بیماری درمان می شود. مصرف مکمل های کلسیم و ویتامین D به موازات این درمان ها برای بهبود لازم و موثر است. text/html 2016-07-02T22:31:00+01:00 laboratory67na.mihanblog.com navid akbari اطلاعات مورد نیاز جهت تست آلرژی http://laboratory67na.mihanblog.com/post/187 اطلاعات مورد نیاز جهت تست آلرژی دراطاق تست الرژی دو نوع تست انجام می گیرد. 1. تست خراش 2. تست اسپیرومتری 1.تست خراش : ابتدا بیمار باید به پزشك مراجعه كند و اگر نیازی به تست آلرژی داشت به اطاق آلرژی مراجعه كند. نحوه ی انجام تست آلرژی 1.بیمار باید دستان خود را از ارنج به پایین با اب شسته و باید خودش خشك شود و با دستمال نباید خشك كند و بعد از بالای آرنج شروع می كنیم به گذاشتن آلرژی های مختلف بستگی به هیستوری بیمار دارد و بعد با لن ست (lan set) دست بیمار را خراش می دهیم و بعد از اتمام خراش دادن محل خراش را با دستمال به ارامی پاك می كنیم و بعد از اتمام كار بیمار باید 10 دقیقه بنشیند تا مرحله ی اول تست را بخوانیم و بعداز گذشتن 10 دقیقه اول بیمار باید 10 دقیقه دیگر بنشیند و مجدد باید دست بیمار را بخوانیم و جواب ان را برروی برگه های مخصوص تست الرژی برای دكتر بنویسیم .در كل هر بیمار نیم ساعت یا 40 دقیقه باید برای تست در اطاق بماند و در اكثر موارد بیمار مجددا به اطاق تست مراجعه می كند و باید مجدد یك سری آلرژن های مختلف دیگر برروی دستش تست شود و موارد فوق دوباره تكرار شود در بیشتر موارد بعضی از بیماران یك سری مواد غذایی و میوه ها را با خود می اورند و باید علاوه بر الژن های مخصوص انها را هم برای بیمار تست كنیم. تست ریه تست ریه توسط دستگاهی به نام اسپیرومتر انجام می گیرد كه بیمار باید قبل از انجام دادن تست از اسپری خاصی استفاده نكرده باشد. نحوه ی انجام تست ریه یا spirometry ابتدا مشخصات بیمار را وارد كامپیوتر كرده و باید به هر بیمار ID خاصی بدهیم وبعد وزن و قد و سن بیمار را وارد می كنیم و وارد مرحله ی اول تست می شویم در مرحله ی اول بیمار باید سه بار در دستگاه بصورت یك دم و یك بازدم عمیق نفس بكشد و هر مرتبه دو یا سه بار این كار را باید انجام دهد وبعد از ان fev1 بیمار را نگاه میكنیم اگرfev1 كمتر از 80 باشد باید بیمار اسپری سالبوتامول بزند و 20 دقیقه بنشیند و دوباره تست انجام دهد و اگر fev1بیشتر از 80 باشد باید بیمار 5 دقیقه از پله ها ورزش كنند دوباره تست را انجام بدهد و مثل سری اورل هربار سه مرتبه درون دستگاه نفس می كشد و بعد جواب را برای پزشك پرینت می كنیم تست ریه برای هر بیمار حدود 45 دقیقه باید بماند و اگر تست مشكل داشت باید دوباره تكرار گردد text/html 2016-07-02T22:30:00+01:00 laboratory67na.mihanblog.com navid akbari اسپیرومتری یا تست عملکرد ریه http://laboratory67na.mihanblog.com/post/186 اسپیرومتری یا تست عملکرد ریه تست عملکرد ریه : - جهت اندازه گیری حجم های ریوی : حجم باقیمانده – ذخیره دمی – ذخیره بازدمی و ظرفیت های کلی ریه و ظرفیت های کلی ریه و ظرفیت حیاتی ریه انجام می گردد . موارد مصرف اسپیرومتری : 1- ارزیابی اختلال عملکرد ریوی بر اساس تاریخچه و معاینه فیزیکی و بررسی های پاراکلینیک ( CXR – بررسی گازهای شریانی) 2- ارزیابی شدت اختلال در بیماران ریوی 3- بررسی تغییر عملکرد در طی زمان و طی درمانهای انجام شده 4- ارزیابی اثرات تماسهای شغلی یا محیطی بر روی عملکرد ریه (دودسیگار – گرد و غبارهای معدنی و صنعتی ) 5- تعیین میزان خطر اعمال جراحی بر روی عملکرد ریه 6- بررسی میزان اختلال عملکرد ریه و ناتوانی ریه ( توانبخشی– پزشکی قانونی– سربازی و ... 7- ارزیابی وضعیت تنفسی برای جداسازی بیمار از ونتیلاتور 8- مطالعات اپیدومیولوژیکی موارد منع استفاده (ممنوعیت ها)از اسپیرومتری : 1- هموتپزی با منشا نامعلوم 2- پنوموتوراکس درمان نشده 3- وضعیت ناپایدار قلبی – عروقی 4- آنوریسم های شکمی یا سینه ای و مغزی 5- بصورت نسبی در اعمال جراحی اخیر چشم جهت کاتاراکت 6- وجود یک بیماری حاد که باعث عدم همکاری بیمار می شود( تهوع – استفراغ ) 7- جراحی های اخیر شکم و قفسه سینه عوارض اسپیرومتری : 1- پنومو توراکس 2- افزایش فشارداخل جمجمه 3- سنکوپ و سرگیجه – سردرد 4- درد سینه 5- حملات سرفه 6- برونکو اسپاسم 7- کاهش میزان اکسیژن خون در اثر قطع اکسیژن تراپی حین انجام تست 8- انتقال عفونتهای بیمارستانی در صورت عدم رعایت نکات بهداشتی آمادگیهای لازم : آمادگی خاص جهت انجام تستها لازم نیست حدالامکان یکساعت قبل از تست از استعمال دخانیات خودداری کرده و 6 ساعت قبل از تست ورزش های سنگینی انجام نداده باشد .همکاری بیمار حین تست رل مهمی در انجام صحیح تستها دارد. تخلیه خلط و تمیز کردن راههای تنفسی قبل از تست ، کمک در انجام درست و کامل تست ها میباشد . اندازه گیری قد و وزن بیمار و داشتن سن بیمار از اطلاعات اولیه برای شروع تست ها میباشد . اساس پاتونیزیولوژی تفسیر آزمونهای تنفسی: 1-اختلال تحدیدی که باعث کاهش کمپلیانس ریه و توراکس یا هر دو شده که خود باعث VCو TLC می گردد . 2-اختلال انسدادی که باعث افزایش مقاومت راههای هوائی و کاهش جریان ریوی می گردد. 3- اختلال ترکیبی: مخلوطی از اختلال انسدادی و تحدیدی است که باعث افزایش مقاومت راههای هوائی و کاهش کمپلیانی ریه شده و باعث کاهش جریان و کاهش حجم های ریه می گردد . text/html 2016-07-02T22:29:00+01:00 laboratory67na.mihanblog.com navid akbari آزمون های عملکرد ریه در آسم http://laboratory67na.mihanblog.com/post/185 آزمون های عملکرد ریه در آسم آسم یکی از شایع ترین بیماری هاست . شیوع این بیماری از کشوری به کشور دیگر صنعتی بیشتر از غیر صنعتی و حتی در مناطق مختلف یک کشور متفاوت و در ایران میزان شیوع آن حد واسط بین کشورهای پیشرفته و غیر پیشرفته است . با توجه به تلون تظاهرات بیماری ، استناد برای تشخیص و درمان بر اساس علایم بالینی، دارای حساسیت و اختصاصیت پائین است . لذا از تست های عملکرد ریه در بیماران به طور فراوان استفاده می شود . این تست ها عمدتا برای افتراق آسم از آمفیزم و برونشیت مزمن در افراد مسن ، تعیین برگشت پذیری انسداد راه هوایی ، تعیین میزان حساسیت راه های هوایی در برابر عوامل محرک ، تعیین شدت انسداد و بیماری ، جداکردن حالات مضاف مثل آسپرژیلوز آلرژیک و ائوزیوفیلی ریه ، پیگیری بیماران از نظر پاسخ دهی به درمانو نهایتا در درمان آسم شدید و استاتوس آسمی کاربرد دارند با عنایت به این که هرکدام از آزمون های شاخص خاصی از فیزیولوژی و پاتوفیزیولوژی پیچیده دستگاه تنفسی و راه های هوایی را نشـــــان می دهد و متاسفانه تست واحد برای نشان دادن همه این مکانیسم های پیچیده و حالت متلون آسم در دسترس نیست ، لذا در تشخیص آسم و افتراق آن از حالات شبیه آسم ضمن توجه دقیق به علایم باید روش مرحلهای در تشخیص به کار برده شود . در تعیین شدت بیماری و درجه بندی آسم و هم چنین پایش پاسخ به درمان استفاده از علایم بالینی به علاوه روش های ساده مثل PEF و یا اسپیرومتری ساده FVC و FEVI در اکثر بیماران کافی است و حتی بیماران می توانند با این دستگاه ها نقش درمان و پایش خودی ایفا نمایند . ارزش PEF ، اسپیرومتری خانگی در پایش ودرمان خودی بیماران آسمی کودک تحت سئوال بوده و مشکل پذیرش بیماران با این دستگاه ها نشانگر جایگزینی آنها با روش های دیگر پایش درمان در آینده نزدیک می باشد . در این مقاله کاربردها و محدودیت های آزمون های عملکرد ریه در بیماران آسمی و ارزش آنها مورد بحث قرار می گیرد. text/html 2016-07-02T22:28:00+01:00 laboratory67na.mihanblog.com navid akbari دانستنیهای قبل آزمایش http://laboratory67na.mihanblog.com/post/184 دانستنیهای قبل آزمایش چگونه می توان ایمنی بدن را ارزیابی كرد؟ از طریق انجام آزمایش CBC و همچنین با شمارش و بررسی WBC یا گلبولهای سفید خون می توان ایمنی بدن را ارزیابی كرد. كه در حقیقت WBC ها را می توان سربازان و مدافعان بدن دانست. عملكرد پلاكت چیست؟ پلاكت (Platelet) از سلولهای بسیار كوچك خون است كه با آزمایش CBC ارزیابی می شود. از عوامل مهم انعقاد خون است همچنین ترمیم و محدود كردن عفونت را نیز می توان از وظایف پلاكت برشمرد. در آزمایش سه مرحله ای مدفوع(OP X3) فاصله زمانی بین نمومه گیریها باید چقدر باشد؟ هر سه نمونه باید حداكثر تا 10 روز به آزمایشگاه تحویل داده شوند. آیا می توان هر سه نمونه را در یك روز به آزمایشگاه تحویل داد؟ خیر ، حداقل فاصله زمانی بین هر نمونه حداقل یك روز می باشد، پس كوتاهترین زمان تحویل سه نمونه در سه روز می باشد. زمان ناشتا بودن چقدر است؟ 8 الی 12 ساعت پرهیز غذایی كه خوردن آب در آن بلامانع است. بعنوان مثال برخی آزمایشهای معمول كه نیاز به ناشتا بودن دارند عبارتند از: FBS – T.G – LDL – HDL برای انجام آزمایش نیاز به ناشتا بودن دارم. بیشتر از 16 ساعت غذا نخوردم. آیا جواب آزمایشم قابل اعتبار است؟ خیر، وقتی زمان ناشتا بودن بیشتر از زمان معین باشد ممكن است شما قند، چربی ... بالا داشته باشید در حالیكه جواب آزمایش شما بصورت كاذب نرمال باشد. آیا با آزمایش CBC می توان به كم خونی پی برد؟ بله، CBC یا Complete Blood Count كه همان شمارش كلیه سلولهای خون می باشد با بررسی كردنRBC ها كه همان گلبولهای قرمز خون هستند از نظر تعداد، شكل، اندازه و برخی پارامترهای دیگر می توان مبتلا بودن بیمار به كم خونی یا آنمی را تشخیص داد.